Για φαγητό στα πέριξ του Αρχαίου Θέατρου της Επιδαύρου -Σε ταβερνάκια που έχουν καθίσει ο Μινωτής, η Παξινού και η Βουγιουκλάκη
Μπορεί να ακούγεται κλισέ, αλλά για εμάς τα καλοκαίρια είναι συνδεδεμένα με την Επίδαυρο και τις παραστάσεις της.
Η αίσθηση κάθε φορά που περπατάμε προς το αρχαίο θέατρο δεν έχει αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων. Πάντα η ίδια ανυπομονησία, ο ίδιος ενθουσιασμός και εντυπωσιασμός καθώς αντικρίζουμε το αρχαίο θέατρο. Ακόμη και αν τελικά η παράσταση δεν αποδειχθεί του γούστου μας, δεν μετανιώνουμε, ούτε γκρινιάζουμε ποτέ για το ταξίδι μέχρι εκεί.
Άλλωστε, μια βραδιά στην Επίδαυρο δεν είναι μόνο η παράσταση. Είναι η διαδρομή, η παρέα, η στάση για φαγητό πριν ανάψουν τα φώτα του θεάτρου και η συζήτηση που συνεχίζεται στον δρόμο της επιστροφής.
Πού τρώμε στην Επίδαυρο
Αν είστε και εσείς από αυτούς που οργανώνουν μονοήμερη στην Επίδαυρο με αφορμή παράσταση, σας προτείνουμε δημοφιλή στέκια της περιοχής για φαγητό, πριν βρεθείτε στο αρχαίο θέατρο.
Η ταβέρνα Λεωνίδας έχει συνδεθεί όσο λίγες με το θέατρο της Επιδαύρου, καθώς από τα τραπέζια της έχουν περάσει σχεδόν όλοι οι θρύλοι της ελληνικής σκηνής και όχι μόνο: από τον Αλέξη Μινωτή και την Κατίνα Παξινού μέχρι την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, τον Κώστα Καζάκο, τη Μελίνα Μερκούρη και τον Φρανσουά Μιτεράν.
Στη μικρή της αυλή έκλεισαν συμφωνίες, γεννήθηκαν έρωτες και κυκλοφόρησαν αμέτρητες ιστορίες και φήμες. Ωστόσο, τίποτα δεν έβγαινε ποτέ προς τα έξω. Όπως καταλαβαίνετε, η ταβέρνα του Λεωνίδα κλείνει μέσα της ένα κομμάτι της θεατρικής ιστορίας της Επιδαύρου.
Ακόμη ένα ιστορικό στέκι της περιοχής είναι η Μουριά, δίπλα στη θάλασσα. Όλα ξεκίνησαν όταν ο Αλέξης Μινωτής απευθύνθηκε στην Ουρανία και τον Νικόλα, που ζούσαν με τα παιδιά τους σε μια παράγκα στην περιοχή, ζητώντας τους νερό για τους ηθοποιούς που έκαναν μπάνιο. Εκείνοι δεν προσέφεραν μόνο νερό, αλλά και φαγητό. Κάπως έτσι, από ένα κέρασμα στον Μινωτή, γεννήθηκε η ταβέρνα Μουριά. Από τότε μέχρι σήμερα στα τραπέζια της έχουν καθίσει μερικοί από τους σημαντικότερους Έλληνες ηθοποιούς, αλλά και προσωπικότητες όπως ο Ίθαν Χοκ και η Έλεν Μίρεν.
Σε ένα πέτρινο σπίτι με μια αυλή γεμάτη πορτοκαλιές, το Καλογερικόν στέκει στον δρόμο προς το Γιαλάσι. Πρόκειται για ένα κτίσμα που παλαιότερα λειτουργούσε ως μοναστήρι, εξ ου και το όνομά του. Το εστιατόριο φημίζεται για τα μαγειρευτά του, ενώ το μενού ακολουθεί πάντοτε την εποχικότητα. Τόσο το νόστιμο φαγητό όσο και η ατμόσφαιρα θα σας κάνουν να επιστρέψετε ξανά και ξανά.
Για τους κρεατοφάγους, ο δρόμος οδηγεί στην Ψησταριά Σμυρλής. Ο χώρος είναι ζεστός και φιλόξενος, ιδανικός για να απολαύσετε ένα χαλαρό γεύμα πριν από την παράσταση. Τα κρέατα φτάνουν στο τραπέζι ζουμερά και καλοψημένα, με το ψήσιμο να γίνεται με πραγματική μαστοριά. Τα παϊδάκια και η προβατίνα συγκαταλέγονται στα πιάτα που ξεχωρίζουν.
Λίγο πιο μακριά από την Επίδαυρο, αλλά αξίζοντας κάθε λεπτό και κάθε χιλιόμετρο της διαδρομής, βρίσκεται η ταβέρνα Μπατζάβαλης. Πρόκειται για ένα στέκι στο οποίο σπεύδουν καλοφαγάδες μόνο και μόνο για να βρεθούν στα τραπέζια του. Οι μερίδες εδώ είναι θρυλικές, οπότε καλό είναι να έρθετε προετοιμασμένοι. Ο Μπατζάβαλης φημίζεται για το μπιφτέκι του, αλλά και για τη μπογάνα, το αρνάκι που ψήνεται αργά στη χόβολη.
