Χρήστος Πολίτης: Όταν μίλησε για την οικογένειά του και τη σχέση που συζητήθηκε στο Ηράκλειο
Θλίψη σκόρπισε η είδηση του θανάτου του Χρήστου Πολίτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών.
Ο ηθοποιός άφησε πίσω του μια σημαντική πορεία στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, με ρόλους που σημάδεψαν την ελληνική υποκριτική σκηνή.
Η δυσάρεστη είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση του συγγραφέα Μάνου Λαμπράκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο πιο εμβληματικός του ρόλος υπήρξε αναμφίβολα εκείνος του Γιάγκου Δράκου στη καθημερινή σειρά «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου, που προβλήθηκε στον ΑΝΤ1 από το 1991 έως το 2005. Ως πανίσχυρος μεγιστάνας, ο Χρήστος Πολίτης δημιούργησε έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και ισχυρούς χαρακτήρες της ελληνικής τηλεόρασης.
Στη σειρά συμπρωταγωνιστούσε για χρόνια με την Κάτια Δανδουλάκη, με την οποία είχε συνεργαστεί και στο παρελθόν στον κινηματογράφο. Αν και παλαιότερα τους συνέδεε στενή φιλία, με το πέρασμα του χρόνου οι σχέσεις τους απομακρύνθηκαν, φτάνοντας στο σημείο να μη διατηρούν πλέον επαφή.
Ο 83χρονος ηθοποιός, χρόνια μετά το τέλος της «Λάμψης», είχε μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία του στη σειρά, αναγνωρίζοντας τη τεράστια επιτυχία της, αλλά και τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας. Δεν έκρυψε μάλιστα ότι ο ρόλος του Γιάγκου Δράκου λειτούργησε σε κάποιο βαθμό ως καλλιτεχνικός εγκλωβισμός, επισκιάζοντας την πορεία που είχε διαγράψει πριν από την τηλεοπτική του καθιέρωση.
Παρότι στο τέλος της ζωής του είχε αποσυρθεί πλήρως από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, ο Χρήστος Πολίτης είχε επιστρέψει στον κινηματογράφο το 2022 συμμετέχοντας στην ταινία «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά. Τα τελευταία χρόνια ζούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αρχικά απομονωμένος στο σπίτι του στο Πόρτο Ράφτη και αργότερα στη Νέα Σμύρνη, στο σπίτι της μητέρας του, έχοντας επιλέξει μια ήσυχη και διακριτική καθημερινότητα.
Η σπάνια αναφορά στην οικογένειά του
Ο Χρήστος Πολίτης κρατούσε πάντοτε χαμηλό προφίλ σε ό,τι αφορούσε την προσωπική του ζωή και σπάνια επέλεγε να μιλήσει δημόσια για αυτήν. Σε μία από τις λίγες φορές που αποφάσισε να μοιραστεί προσωπικές στιγμές, σε συνέντευξή του στο news247 μίλησε τόσο για την οικογένειά του όσο και για ένα ερωτικό σκάνδαλο που σημάδεψε τη ζωή του.
Μεταξύ άλλων, αποκάλυψε πώς αποφάσισε να γίνει ηθοποιός, χωρίς να έχει προηγουμένως δει ποτέ θέατρο. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Κρήτη, ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές χωρίς ουσιαστική επαφή ούτε με το θέατρο ούτε με τον κινηματογράφο, καθώς, όπως εξηγούσε, του τα απαγόρευαν.
Στα 17 του, ένας συμμαθητής του που είχε ήδη μετακομίσει στην Αθήνα, κυνηγώντας το όνειρο της σκηνοθεσίας, του έβαλε για πρώτη φορά την ιδέα της υποκριτικής. Μπορεί να μην τον πήρε στα σοβαρά, ωστόσο η λαχτάρα του να φύγει από την Κρήτη και να δοκιμάσει τη ζωή στην πρωτεύουσα τον ώθησε να ανακοινώσει την απόφασή του στην οικογένειά του.
Η απόφασή του δεν έγινε αμέσως δεκτή από την οικογένειά του. Ο πατέρας του αντέδρασε έντονα, λέγοντάς του πως θα καταντήσει «αλήτης». Η αδερφή του, ωστόσο, στάθηκε στο πλευρό του και τον στήριξε, επιτρέποντάς του να κατέβει στην Αθήνα. Η πρώτη αυτή εμπειρία, όμως, τον απογοήτευσε και σύντομα επέστρεψε στο Ηράκλειο, όπου ένιωθε ότι ασφυκτιούσε.
Το σκάνδαλο που τάραξε το Ηράκλειο
Εκείνη την περίοδο συνδέθηκε ερωτικά με μια πολύ μεγαλύτερή του γυναίκα, γεγονός που προκάλεσε έντονο σκάνδαλο στη μικρή κοινωνία της πόλης. Μόλις είχε τελειώσει την εμπορική σχολή και εργαζόταν σε φοροτεχνικό γραφείο. Ο εργοδότης του είχε δύο κόρες και μια εντυπωσιακή σύζυγο, 37 ετών. Παρότι αρχικά είχε θέσει ως κανόνα να κρατήσει αποστάσεις, μέσα σε λίγες εβδομάδες η σχέση τους είχε ξεκινήσει και δεν άργησε να γίνει κοινό μυστικό, προκαλώντας αντιδράσεις ακόμη και στο οικογενειακό του περιβάλλον.
«Τελειώνοντας το σχολείο -εμπορική σχολή λεγόταν τότε, όχι γυμνάσιο- δούλεψα σε ένα φοροτεχνικό γραφείο. Ο ιδιοκτήτης είχε δύο κόρες και μια πολύ όμορφη γυναίκα, Κρεολή, 37 χρονών τότε. Πιάνοντας δουλειά είπα στον εαυτό μου: Χρήστο, μακριά από τις κόρες, πρέπει να σεβαστείς το αφεντικό. Έπιασα δουλειά 1 Οκτωβρίου. Στις 18 Οκτωβρίου είχα γίνει εραστής της κυρίας. Το γραφείο ήταν στη μία άκρη ενός δρόμου γεμάτου με γραφεία, και το σπίτι στην άλλη. Όλοι το πήραν μυρωδιά», είχε εξομολογηθεί στο news247.
Ο κρυφός έρωτας και το οριστικό τέλος
Παρά τη σχέση αυτή, ο Χρήστος Πολίτης είχε δεσμό με μια συνομήλική του κοπέλα στο Ηράκλειο. Αντάλλασσαν γράμματα και συναντιούνταν στην πλατεία Ελευθερίας. Όταν η γυναίκα έμαθε για τη σχέση, εκείνος επέστρεψε στην Αθήνα.
«Εγώ ήμουν ερωτευμένος με μια κοπέλα που ήταν ένα χρόνο μικρότερη από μένα, ήταν η ωραία του Ηρακλείου. Κάθε Κυριακή όλος ο κόσμος κυκλοφορούσε στο λεγόμενο νυφοπάζαρο της πόλης, στην πλατεία Ελευθερίας. Εκείνη με «σωματοφύλακες» τις φίλες της κι εγώ με τους συμμαθητές μου. Είχα γραμματέα εγώ, γραμματέα εκείνη και ανταλλάσσαμε ένα βιβλίο όπου γράφαμε επιστολές ο ένας στον άλλο. Το έμαθε όμως η Κρεολή κυρία και άρχισε να γίνεται ασφυκτική η κατάσταση. Δεν άντεχα άλλο και έφυγα ξανά για την Αθήνα», είχε πει στην ίδια συνέντευξη.
Η αδερφή του τον στήριξε ξανά, αναλαμβάνοντας την ευθύνη απέναντι στην οικογένεια. Παρά τις ειρωνείες συγγενών που αμφισβητούσαν το ταλέντο του, έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί γνώρισε τον Αλέξη Μινωτή, τον οποίο, από αφέλεια, ρώτησε τι δουλειά κάνει, μια ερώτηση που του στοίχισε την αντιπάθειά του για χρόνια.
Η σχέση τους άλλαξε το 1986, όταν ο Μινωτής του ανέθεσε τον ρόλο του Αγγελιοφόρου στον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» στην Επίδαυρο. Για τον Χρήστο Πολίτη, η εμπειρία αυτή ήταν τόσο καθοριστική που δεν είχε ανάγκη από διεθνείς φιλοδοξίες.
Η τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν «Το λιοντάρι του χειμώνα» του Τζέιμς Γκόλντμαν, κατά τη σεζόν 1997–1998.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1968 με έναν μικρό ρόλο στη ταινία του Νίκου Φώσκολου «Λεωφόρος του μίσους», ενώ έναν χρόνο αργότερα πρωταγωνίστησε στο «Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών». Το 1969 τιμήθηκε με το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Το κορίτσι του 17». Ακολούθως, συνεργάστηκε κυρίως με τον παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Το 2022 επέστρεψε στον κινηματογράφο, έπειτα από μακρά απουσία, συμμετέχοντας στην ταινία «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά «Τα δίχτυα του τρόμου». Στη συνέχεια συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στις σειρές «Βασίλισσα Αμαλία» (1975), δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, και «Αφροδίτη» (1977) με τη Νόρα Βαλσάμη. Το 1991 επέστρεψε δυναμικά στην τηλεόραση με τη σειρά του Νίκου Φώσκολου «Η λάμψη», όπου υποδύθηκε τον εμβληματικό ρόλο του Γιάγκου Δράκου για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005.
Κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 συμμετείχε σε θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Τη δεκαετία του 1990 δίδαξε για δύο χρόνια στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Παράλληλα, ασχολήθηκε περιστασιακά και με την πολιτική: το 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου, θέση από την οποία αποχώρησε σύντομα, ενώ είχε υπάρξει και υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης στις βουλευτικές εκλογές του 1996.
