Η ιστορία του «Με λένε Γιώργο» -Πώς ένα τραγούδι του 1973 συνδέθηκε με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Το «Με λένε Γιώργο» ξεκίνησε το ταξίδι του το 1973 με τον Μανώλη Μητσιά, πέρασε στα χέρια του Γιώργου Μαζωνάκη στα τέλη των '90s και, περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά τη γέννησή του, εξακολουθεί να συνδέει δύο εντελώς διαφορετικές εποχές του ελληνικού τραγουδιού.
Ο ξαφνικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, στα 54 του χρόνια, στις 9 Σεπτεμβρίου, έφερε ξανά στο προσκήνιο τα τραγούδια που σημάδεψαν τη διαδρομή του και συνδέθηκαν ανεξίτηλα με τη φωνή και την ιδιαίτερη σκηνική του παρουσία. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ένα τραγούδι που είχε γεννηθεί πολλά χρόνια πριν εκείνος εμφανιστεί στην ελληνική δισκογραφία, αλλά στη δική του ερμηνεία γνώρισε μια εντελώς νέα ζωή: το «Με λένε Γιώργο».
Για πολλούς από τους νεότερους ακροατές, το «Με λένε Γιώργο» είναι σχεδόν ταυτισμένο με τον Μαζωνάκη. Στην πραγματικότητα, όμως, η ιστορία του ξεκινά το 1973 και κρύβει πίσω της μια από εκείνες τις μικρές, σχεδόν κινηματογραφικές ιστορίες της ελληνικής δισκογραφίας.
Η ιστορία του τραγουδιού «Με λένε Γιώργο»
Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ο Γιώργος Χατζηνάσιος ήταν ήδη ένα από τα αναγνωρίσιμα ονόματα της ελληνικής μουσικής. Κάποια στιγμή δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από έναν άγνωστο μέχρι τότε σε εκείνον νεαρό, τον Γιώργο Κανελλόπουλο.
Ο Κανελλόπουλος ήταν μόλις 18 ετών, ερχόταν από τη Θεσσαλονίκη και ήθελε να συναντήσει τον συνθέτη για να του δείξει στίχους που είχε γράψει. Μάλιστα, σύμφωνα με την ιστορία που έχει αφηγηθεί χρόνια αργότερα ο ίδιος ο Χατζηνάσιος, ήδη από εκείνο το τηλεφώνημα άκουσε τους πρώτους στίχους του «Με λένε Γιώργο».
Οι δυο τους τελικά συναντήθηκαν και ο Χατζηνάσιος εντυπωσιάστηκε από το υλικό του νεαρού στιχουργού. Η συνεργασία τους οδήγησε στον δίσκο «Διαδρομή» του 1973, στον οποίο οι δυο τους υπέγραφαν τα δέκα από τα δώδεκα τραγούδια - ανάμεσα σε αυτά βρισκόταν και το «Με λένε Γιώργο».
Ένα τραγούδι λιτό, εξομολογητικό, με έναν άνδρα που συστήνεται μέσα από τις ελλείψεις, τις επιλογές και τις μεταμέλειές του. Πίσω από τον φαινομενικά απλό τίτλο υπήρχε ουσιαστικά μια μικρή ανδρική εξομολόγηση: ένας άνθρωπος που επιμένει πως δεν τραγουδά τον έρωτα, για να καταλήξει τελικά να αποκαλύπτει την ευάλωτη πλευρά του.
Η πρώτη φωνή ήταν του Μανώλη Μητσιά
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1973 με τη φωνή του Μανώλη Μητσιά. Στη «Διαδρομή» συμμετείχαν επίσης σημαντικές φωνές της εποχής, όπως η Δήμητρα Γαλάνη, ο Σταμάτης Κόκοτας και ο Θέμης Ανδρεάδης. Το «Με λένε Γιώργο» ξεχώρισε και παρέμεινε στη συλλογική μνήμη πολύ μετά την πρώτη κυκλοφορία του.
Το παράδοξο είναι, ότι γύρω από την ηχογράφησή του δημιουργήθηκε και μία από τις πιο διασκεδαστικές συμπτώσεις στην ιστορία του.
Όπως είχε αφηγηθεί ο Γιώργος Χατζηνάσιος στην τηλεοπτική εκπομπή «Στιγμές» του Μάνου Νιφλή, την ημέρα της ηχογράφησης είχαν συγκεντρωθεί στο στούντιο έξι άνδρες που ονομάζονταν Γιώργος.
Ήταν ο ίδιος ο Χατζηνάσιος, ο στιχουργός Γιώργος Κανελλόπουλος, ο Γιώργος Μακράκης, ο βοηθός ηχολήπτη Γιώργος Κανής, ένας ακόμη Γιώργος που εργαζόταν ως ηχολήπτης και ένας φωτογράφος, επίσης Γιώργος.
Και κάπως έτσι, σε ένα στούντιο γεμάτο Γιώργηδες, ο μόνος που δεν λεγόταν Γιώργος ήταν εκείνος που κλήθηκε να τραγουδήσει το «Με λένε Γιώργο»: ο Μανώλης Μητσιάς. Η σύμπτωση αυτή έγινε με τα χρόνια μέρος της μυθολογίας του τραγουδιού.
Το «Με λένε Γιώργο» απέκτησε μάλιστα ιδιαίτερη σημασία και για τον δημιουργό του. Ο Γιώργος Χατζηνάσιος έχει δηλώσει ότι, παρόλο που ένας συνθέτης δύσκολα ξεχωρίζει κάποιο από τα έργα του, το συγκεκριμένο τραγούδι έχει μια ξεχωριστή θέση για εκείνον.
Είναι μάλιστα ένα από τα τραγούδια που τραγουδά και ο ίδιος, παρά το γεγονός ότι έχει παραδεχτεί με χιούμορ πως δεν θεωρεί τον εαυτό του καλό τραγουδιστή. Όπως είχε εξηγήσει σε παλαιότερη συνέντευξή του, αισθάνεται όμορφα όταν το ερμηνεύει επειδή φέρει και το όνομά του.
Το τραγούδι, όμως, επρόκειτο να αποκτήσει μία δεύτερη ζωή σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα αργότερα.
Και μετά ήρθε ο Γιώργος Μαζωνάκης
Στα τέλη της δεκαετίας του '90, ο Γιώργος Μαζωνάκης βρισκόταν ήδη σε μια περίοδο μεγάλης επιτυχίας. Το 1997 αποφάσισε να ξανατραγουδήσει το «Με λένε Γιώργο». Η διασκευή συμπεριλήφθηκε στο CD single «Λουκέτο», το οποίο έγινε χρυσό.
Έναν χρόνο αργότερα, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο άλμπλουμ «Μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο», με επανεκτελέσεις παλαιότερων αγαπημένων λαϊκών τραγουδιών. Ανάμεσά τους ήταν και τα «Στο άδειο μου πακέτο», «Θα με θυμηθείς», «Αργά είναι πια αργά», «Βαλίτσα», «Έρωτά μου αγιάτρευτε» και «Δεν θέλω πια να ξανάρθεις» με τη συμμετοχή της Μαίρης Λίντα.
Η επιλογή του «Με λένε Γιώργο» έμοιαζε να ταιριάζει απόλυτα στον Γιώργο Μαζωνάκη. Και όχι μόνο λόγω του ονόματός του. Το τραγούδι είχε αυτή την αντίθεση που χαρακτήριζε συχνά και τις ερμηνείες του: από τη μία τη δύναμη και από την άλλη μια πιο ευαίσθητη πλευρά.
Με τη δική του εκτέλεση, το «Με λένε Γιώργο» συστήθηκε ουσιαστικά σε μια νέα γενιά. Η πρώτη ερμηνεία του Μανώλη Μητσιά ήταν συνδεδεμένη με το ελληνικό τραγούδι των αρχών της δεκαετίας του '70, ενώ ο Μαζωνάκης το έφερε στον ήχο και στο κλίμα της δεκαετίας του '90. Χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του, το τραγούδι απέκτησε μέσα από τη χαρακτηριστική φωνή του μια νέα ταυτότητα και έγινε για πολλούς άρρηκτα συνδεδεμένο μαζί του.
Έτσι, το ίδιο τραγούδι έγινε γνωστό σε δύο διαφορετικές γενιές με δύο διαφορετικές φωνές. Όπως έχει χαρακτηριστικά επισημανθεί, οι παλαιότεροι το θυμούνται με τον Μανώλη Μητσιά, ενώ πολλοί νεότεροι το γνώρισαν μέσα από τον Γιώργο Μαζωνάκη.
