Θεοφανία Παπαθωμά

Η Θεοφανία Παπαθωμά κάνει τη διαφορά με παλτό σε ένα απρόσμενο χρώμα για τον χειμώνα

Η Θεοφανία Παπαθωμά βρέθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών προκειμένου να παρακολουθήσει την επίσημη πρεμιέρα της παιδικής παράστασης «Ο θησαυρός του Μίκη», αφιερωμένης στο έργο και τη πορεία του θρυλικού Μίκη Θεοδωράκη.

Η ηθοποιός επέλεξε να φορέσει ένα εκρού παλτό, μία απόχρωση που δεν βλέπουμε συχνά ή που πολλές γυναίκες δεν τολμούν να φορέσουν τον χειμώνα. Για χρόνια έχουμε συνδέσει τον χειμώνα με σκούρες, βαριές αποχρώσεις όπως είναι για παράδειγμα το μαύρο, το γκρι, το καφέ, το μπορντό... Το λευκό και το εκρού, αντίθετα, ταυτίζονται με το καλοκαίρι, το φως και την ανεμελιά. Κι όμως, η μόδα τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα τη σεζόν φθινόπωρο/χειμώνας, έρχεται να ανατρέψει αυτό το στερεότυπο, προτείνοντας το χειμερινό λευκό ως το απόλυτο σύμβολο σύγχρονης κομψότητας.

Η εμφάνιση της Θεοφανίας Παπαθωμά με εκρού παλτό

Θεοφανία Παπαθωμά/Φωτογραφία: NDP Photo

Η αλήθεια είναι πως το χρώμα από μόνο του δεν είναι ποτέ «εποχικό» και αυτό που το καθορίζει είναι το ύφασμα, η υφή και το κόψιμο. Ένα εκρού ή λευκό παλτό σε μάλλινο, κασμίρ ή structured ύφασμα αποκτά αμέσως βάθος, ζεστασιά και σοβαρότητα, μετατρέποντας μια φωτεινή απόχρωση σε statement χειμερινής κομψότητας. Σε oversized γραμμές ή σε αυστηρό tailoring, λειτουργεί ως ήρεμη αλλά δυναμική παρουσία μέσα στη γκαρνταρόμπα, φωτίζοντας ακόμα και το πιο μουντό χειμωνιάτικο σύνολο.

Το μεγάλο του πλεονέκτημα μάλιστα είναι η ευελιξία του. Το εκρού παλτό δεν ανταγωνίζεται τα υπόλοιπα κομμάτια, αλλά τα αναδεικνύει. Φοριέται εξίσου εύκολα με total black, με γκρι, με καφέ ή σε total white εμφανίσεις, ενώ λειτουργεί ως το ιδανικό φόντο για πιο τολμηρά αξεσουάρ ή χρώματα. Στην περίπτωση της Θεοφανίας Παπαθωμά λειτουργεί τέλεια σαν «φόντο» στο look της και αναδεικνύςι με τον καλύτερο τρόπο τις καμηλό μπότες που επέλεξε να φορέσει.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Η παράσταση που φιλοξενήθηκε στη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» άνοιξε ένα μοναδικό παράθυρο στον κόσμο και την παιδική ηλικία του Μίκη Θεοδωράκη, αξιοποιώντας αυθεντικά ντοκουμέντα από το προσωπικό του αρχείο, το οποίο έχει δωρηθεί στο Μέγαρο Μουσικής.

Μαριάννα Παπαθανασίου-Άρης Δελαγραμμάτικας/Φωτογραφία: NDP Photo

Μέσα από μια ζεστή και ζωντανή αφήγηση, οι μικροί θεατές γνωρίζουν τον «μικρό Μίκη» και ανακαλύπτουν τη μουσική ως χώρο φαντασίας, ελευθερίας και ελπίδας. Το κείμενο και η σκηνοθετική ματιά της Βίκυς Πάνου δίνουν στην ιστορία μια παιδική, ευαίσθητη οπτική, ενώ η μουσική επιμέλεια της Μάρως Θεοδωράκη λειτουργεί ως ένας βαθιά προσωπικός και αυθεντικός κρίκος που συνδέει το σπουδαίο έργο του συνθέτη, χαρίζοντας στην παράσταση μία έντονη συναισθηματική φόρτιση.

Η επίσημη πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα, με την παρουσία πολλών γνωστών μητέρων από τον καλλιτεχνικό χώρο μαζί με τα παιδιά τους, επιβεβαιώνοντας πως η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να μεταδίδεται στις νέες γενιές με τρόπο βιωματικό και ουσιαστικό. Έτσι λοιπόν, με αφορμή το Έτος Μίκη Θεοδωράκη, που σηματοδοτεί τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του, το πολύτιμο Αρχείο που ο ίδιος εμπιστεύθηκε στη Μουσική Βιβλιοθήκη το 1997 ανοίγει για πρώτη φορά στο παιδικό κοινό. Η σκηνή πλημμυρίζει από εικόνες, ήχους και αληθινές ιστορίες που σημάδεψαν τη ζωή του και ενέπνευσαν μερικά από τα πιο αγαπημένα του τραγούδια.

Μάρω Θεοδωράκη-Θεοφανία Παπαθωμά-Βίκυ Πάνου/Φωτογραφία: NDP Photo

Τρεις ηθοποιοί και μουσικοί παίζουν ζωντανά πιάνο, κιθάρα και φλάουτο, τραγουδούν, ερμηνεύουν δραματοποιημένες σκηνές και προσκαλούν τα παιδιά σε μια συναρπαστική διαδρομή, όπου η προσωπική πορεία του Μίκη Θεοδωράκη συναντά την ίδια την ιστορία της Ελλάδας. Παρτιτούρες, ημερολόγια, φωτογραφίες και προσωπικά αντικείμενα προβάλλονται στη σκηνή και γίνονται αφορμή για ερωτήσεις, ανακαλύψεις και συμμετοχή. Το Αρχείο μεταμορφώνεται σε καμβά μιας διαδραστικής εμπειρίας που φωτίζει όλες τις πλευρές της προσωπικότητάς του και οι μικροί θεατές, ακολουθώντας τον Μίκη Θεοδωράκη στα χρόνια της ωρίμασής του και στις συναντήσεις του με μεγάλους ποιητές όπως ο Γιώργος Σεφέρης, ο Οδυσσέας Ελύτης και ο Γιάννης Ρίτσος, συμμετέχουν ενεργά, τραγουδούν, συγκινούνται και ανακαλύπτουν πως η μουσική έχει τη δύναμη να ενώνει, να εμπνέει και να αλλάζει τον κόσμο.