Η άγνωστη ιστορία πίσω από το «Οι άντρες δεν κλαίνε» της Μαρινέλλας
Η Μαρινέλλα άφησε την τελευταία της πνοή, βυθίζοντας σε πένθος ολόκληρη τη χώρα. Η κηδεία της θα τελεστεί την Τρίτη 31 Μαρτίου στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ η σορός της θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου.
Το καλλιτεχνικό της όνομα, Μαρινέλλα, το υιοθέτησε το 1956, όταν εμφανιζόταν στο κέντρο «Πανόραμα» στη Θεσσαλονίκη. Εκεί γνώρισε τον Αύγουστο του 1957 τον Στέλιο Καζαντζίδη και ανάμεσά τους γεννήθηκε αγάπη. Άρχισαν να εμφανίζονται μαζί ως ντουέτο, με τη Μαρινέλλα να συμπληρώνει μοναδικά την φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη.
Πριν από αυτή τη γνωριμία, ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε μια μακρόχρονη σχέση με την, επίσης, τραγουδίστρια Καίτη Γκρέυ. Η σχέση αυτή ήταν σημαντική για την προσωπική ζωή του, και σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, πλησίασαν στη δημιουργία οικογένειας. Η κοινή πορεία τους έφτασε στο τέλος της, λίγο πριν η μοίρα φέρει τον Στέλιο Καζαντζίδη κοντά τη Μαρινέλλα, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο.
Ο θυελλώδης έρωτας που δεν άντεξε στον χρόνο
Στα πρώτα χρόνια της συνεργασίας τους, η Μαρινέλλα αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Όπως αφηγούταν ο Δημήτρης Τζάρας, μουσικός και φίλος του τραγουδιστή: «Δεν της είχε πάρει ούτε ένα παλτό, και για τις αναμνηστικές φωτογραφίες χρησιμοποιούσε το παλτό της γυναίκας μου».
Παρά τις δυσκολίες, η συνεργασία τους γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε νυχτερινά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ εμφανίστηκαν και σε ταινίες ήδη από το 1960. Συνολικά, η Μαρινέλλα τραγούδησε σε 20 ταινίες.
Η προσωπική τους ζωή κορυφώθηκε με τον γάμο τους στις 7 Μαΐου 1964 στη Βαρβάρα, Χαλάνδρι, με κουμπάρους τον Στέλιο Πελαγίδη, τον Μανώλη Χιώτη και τη Μαίρη Λίντα. Η καριέρα του Στέλιου Καζαντζίδη είχε ήδη καθιερωθεί, ενώ η Μαρινέλλα αγωνιζόταν να κερδίσει τη δική της θέση στη μουσική σκηνή. Ο Στέλιος της πρότεινε να αφήσουν πίσω την Αθήνα και να μετακομίσουν στη Βέροια, στα κτήματα που διέθετε, αναζητώντας μια πιο ήρεμη ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Η Μαρινέλλα όμως ένιωθε ότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε να σταματήσει την πορεία της, και η αγάπη της για το τραγούδι. Φημολογείται ότι ο Στέλιος Καζαντζίδης έθεσε ως όρο να περιορίσει ή ακόμα και να εγκαταλείψει τη μουσική της δραστηριότητα.
Ωστόσο για τη Μαρινέλλα ήταν αδύνατο να γίνει αποδεκτή αυτή η πρόταση. Απάντησε ότι η μουσική ήταν η ουσία της ζωής της και ότι δεν μπορούσε να την θυσιάσει για κανέναν, όσο έντονος κι αν ήταν ο έρωτας που ένιωθε για τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Η συμβίωση του ζευγαριού δεν ήταν εύκολη και δύο χρόνια αργότερα, το 1966, ήρθε ο χωρισμός. Το διαζύγιο τους προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στον Τύπο και στο κοινό, καθώς ήταν το «εθνικό ζευγάρι» του ελληνικού τραγουδιού.
Μετά το τέλος του γάμου της, η Μαρινέλλα ξεκίνησε τη δεύτερη σόλο καριέρα της. Το 1968 ηχογράφησε έναν δίσκο 45 στροφών με δύο συνθέσεις του Γιώργου Κατσαρού σε στίχους Πυθαγόρα: το «Συννεφιασμένο χάραμα» και το «Οι άντρες δεν κλαίνε». Το δεύτερο τραγούδι θεωρήθηκε από πολλούς ως σπόντα προς τον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος απάντησε με το «Και οι άντρες κλαίνε», με τον ίδιο στιχουργό, τον Πυθαγόρα, και στα δύο τραγούδια.
Ακούστε το τραγούδι «Οι άντρες δεν κλαίνε»:
Το 1973 παντρεύτηκε τον Τόλη Βοσκόπουλο, με τον οποίο ανέπτυξε δεσμό και ένωσαν για αρκετά χρόνια τη ζωή τους. Αυτή η σχέση ήταν από τις πιο γνωστές στη ζωή της μετά το τέλος του γάμου της με τον Καζαντζίδη, και κράτησε μέχρι το 1981, όταν και χώρισαν.
Ακούστε το τραγούδι του Στέλιου Καζαντζίδη «Και οι άντρες κλαίνε»:
Οι συνεργασίες που απογείωσαν την καριέρα της
Στη ζωή της εμφανίστηκαν νέες φιλίες και συνεργασίες με σημαντικούς συνθέτες και καλλιτέχνες, όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Μίμης Πλέσσας και ο Γιώργος Κατσαρός, που συνέβαλαν στην καθιέρωσή της ως κορυφαία φωνή του ελληνικού τραγουδιού. Κάθε νέα γνωριμία και συνεργασία αποτέλεσε για εκείνη ένα σκαλοπάτι στην καλλιτεχνική της πορεία και ενίσχυσε την αγάπη του κοινού για τη φωνή της.
Η καριέρα της απογειώθηκε με επιτυχίες, όπως το «Σταλιά-σταλιά» από την ταινία «Ο πιο καλός ο μαθητής» (1968) και το «Άνοιξε πέτρα» από την ταινία «Γοργόνες και Μάγκες».
