Τι διαβάζει μια πριγκίπισσα το καλοκαίρι; Τα δύο βιβλία που επέλεξε η Αλεξάνδρα του Αννόβερου
Δύο ξεχωριστές επιλογές βιβλίων αποκαλύπτουν τη διαχρονική αγάπη της Αλεξάνδρας του Αννόβερου για τη λογοτεχνία, από τη δημοσιογραφική έρευνα μέχρι τη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας.
Για κάποιους ανθρώπους ένα ταξίδι δεν ολοκληρώνεται χωρίς ένα βιβλίο στη βαλίτσα τους, καθώς η ανάγνωση αποτελεί απαραίτητο μέρος της εμπειρίας των διακοπών.
Η πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Αννόβερου, κόρη της Καρολίνας του Μονακό και ετεροθαλής αδελφή της Σαρλότ Κασιράγκι, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Οι φωτογραφίες από τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές της αποκάλυψαν μια μικρή αλλά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: δύο βιβλία που κρατούσε μαζί της, τα οποία φωτίζουν μια πλευρά της προσωπικότητάς της που δεν βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο.
Τα βιβλία που επιλέγει η πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Αννόβερου για το καλοκαίρι
Οι επιλογές της δεν ακολουθούν τις πρόσκαιρες τάσεις ούτε περιορίζονται σε νέες κυκλοφορίες. Πρόκειται για δύο έργα που έχουν αντέξει στον χρόνο και εξακολουθούν να βρίσκουν νέους αναγνώστες, δεκαετίες μετά την πρώτη τους έκδοση. Η Αλεξάνδρα πήρε μαζί της το «Η δημοσιογράφος και ο δολοφόνος» της Τζάνετ Μάλκολμ (εκδ. Debate), και το «Κρασί του θέρους» του Ρέι Μπράντμπερι, από τις εκδόσεις Minotauro (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα).
Η επιλογή αυτή δεν προκαλεί έκπληξη σε όσους παρακολουθούν τα πολιτιστικά ενδιαφέροντα της Αλεξάνδρας. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστή η αγάπη της για τη λογοτεχνία, ένα ενδιαφέρον που καλλιέργησε κατά τη διάρκεια της ζωής της στη Νέα Υόρκη και που τώρα εμφανίζεται διακριτικά μέσα στις αποσκευές των καλοκαιρινών της διακοπών.
Ορισμένα βιβλία με τον χρόνο ξεθωριάζουν, ενώ άλλα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Το «Ο δημοσιογράφος και ο δολοφόνος» της Τζάνετ Μάλκολμ ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Το έργο, που κυκλοφόρησε το 1990, παραμένει ένα σημαντικό ανάγνωσμα για δημοσιογράφους, συγγραφείς και όλους όσοι ενδιαφέρονται να κατανοήσουν πώς δημιουργούνται οι αφηγήσεις και ποια είναι τα όρια της ευθύνης εκείνου που αφηγείται μια ιστορία.
Η υπόθεση βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό. Ο Τζέφρι ΜακΝτόναλντ, ένας καταξιωμένος Αμερικανός γιατρός που καταδικάστηκε για τη δολοφονία της συζύγου του και των δύο παιδιών του, είχε εμπιστευτεί στον δημοσιογράφο Τζο ΜακΓκίνις τη συγγραφή ενός βιβλίου σχετικά με τη δική του εκδοχή των γεγονότων.
Ενώ ο ΜακΓκίνις φαινομενικά υποστήριζε την αθωότητά του, στην πραγματικότητα εργαζόταν πάνω σε μια αφήγηση που τελικά κατέληγε στην ενοχή του. Όταν το βιβλίο εκδόθηκε, ο ΜακΝτόναλντ μήνυσε τον δημοσιογράφο για εξαπάτηση. Η Τζάνετ Μάλκολμ μετέτρεψε αυτή τη σύγκρουση σε κάτι πολύ περισσότερο από μια καταγραφή μιας δικαστικής διαμάχης. Δημιούργησε μια βαθιά μελέτη για τη δύσκολη σχέση ανάμεσα σε εκείνον που αφηγείται μια ιστορία και σε εκείνον που δέχεται να αποτελέσει το αντικείμενό της.
Αν το βιβλίο της Τζάνετ Μάλκολμ απευθύνεται στη σκέψη και στη λογική, το «Κρασί του θέρους» του Ρέι Μπράντμπερι μιλά κατευθείαν στη μνήμη.
Το μυθιστόρημα, που εκδόθηκε το 1957, κατέχει μια ξεχωριστή θέση στο έργο του Αμερικανού συγγραφέα. Όσοι γνώρισαν τον Μπράντμπερι μέσα από το «Φαρενάιτ 451» ή τα «Χρονικά του Άρη» ανακαλύπτουν εδώ έναν διαφορετικό δημιουργό: πιο προσωπικό, πιο φωτεινό και βαθιά νοσταλγικό.
Η ιστορία διαδραματίζεται το καλοκαίρι του 1928 στην Green Town, τη φανταστική πόλη που εμπνεύστηκε από τον τόπο όπου ο Μπράντμπερι πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Ο πρωταγωνιστής, ο δωδεκάχρονος Ντάγκλας Σπάλντινγκ, αρχίζει να ανακαλύπτει σχεδόν ταυτόχρονα τη χαρά του να νιώθει απόλυτα ζωντανός και τη βεβαιότητα ότι ο χρόνος περνά για όλους.
Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στο κρασί από πικραλίδες που φτιάχνει κάθε καλοκαίρι η οικογένεια του Ντάγκλας. Κάθε μπουκάλι μοιάζει να κρατά μέσα του την ουσία εκείνων των φωτεινών ημερών, περιμένοντας να ανοιχτεί όταν φτάσει ο χειμώνας.
