Πώς ένας designer πολυτελών ξενοδοχείων μεταμόρφωσε το μόλις 45 τ.μ. διαμέρισμά του -Η εντυπωσιακή αλλαγή
Ο interior designer Σιμόν Μονγκίνι αξιοποίησε οκτώ χρόνια εμπειρίας στον σχεδιασμό πολυτελών ξενοδοχείων στο Λονδίνο για να μεταμορφώσει το δικό του διαμέρισμα στο Μιλάνο, με γνώμονα τη φιλοσοφία «less is more».
Όταν είδε για πρώτη φορά το διαμέρισμα, οι περισσότεροι υποψήφιοι αγοραστές το εγκατέλειπαν αμέσως, τρομαγμένοι από την κατάστασή του. Ο ίδιος όμως είδε κάτι διαφορετικό: δυναμικό. Η βεράντα, τα παράθυρα διπλού προσανατολισμού και το άφθονο φυσικό φως ήταν, όπως λέει χαρακτηριστικά στη διαδικτυακή πλατφόρμα Never Too Small, «ένα διαμάντι σε ακατέργαστη μορφή».
Ακόμη και πριν παραλάβει τα κλειδιά, είχε ήδη αποφασίσει ότι ο διάδρομος θα εξαφανιζόταν, η κουζίνα θα μετακινούνταν στο κέντρο του χώρου και η κρεβατοκάμαρα θα περιοριζόταν για να κερδηθεί περισσότερος χώρος διαβίωσης.
Η μίνιμαλ ανακαίνιση του διαμερίσματος των 45 τ.μ. στο Μιλάνο
Σχεδιασμένο λιγότερο σαν συμβατικό διαμέρισμα και περισσότερο σαν συμπαγής σουίτα ξενοδοχείου γύρω από την καθημερινότητα του Σιμόνε, το Navigli Suite στηρίζεται στην πρόθεση: γεμίζει τον χώρο μόνο με αντικείμενα που έχουν αξία, λειτουργία και νόημα.
Από δυναμικές αποθηκευτικές λύσεις και πόρτες που «εξαφανίζονται» μέχρι έπιπλα που εκτελούν διακριτικά περισσότερες από μία λειτουργίες, το σπίτι ισορροπεί ανάμεσα σε στιγμές έκπληξης και έξυπνη λειτουργικότητα. Μια φυσική παλέτα υλικών, που συνεχίζεται σε όλους τους χώρους, επιτρέπει σε κάθε δωμάτιο να «ρέει» αβίαστα στο επόμενο, επεκτεινόμενη μάλιστα και στο σπίτι της συντρόφου του, απέναντι από τον διάδρομο.
Όπως ακριβώς και η άφιξη σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο, η είσοδος είναι ανοιχτή, περιεκτική και προσεκτικά οργανωμένη. Ένα λεπτό κατώφλι από μάρμαρο σηματοδοτεί τη μετάβαση από τον έξω στον μέσα χώρο, ενώ στενά ντουλάπια εκατέρωθεν της πόρτας καλύπτουν όλα τα απαραίτητα.
Επενδυμένα με ραβδωτό ξύλο και λακαριστό φινίρισμα, τα ντουλάπια «χάνονται» οπτικά μέσα στον χώρο, ενώ κρύβουν κρεμάστρες, παπούτσια και ράφια. Για να αποφύγει τη σύγκρουση του πόμολου της εξώπορτας με την ξυλεία όταν αυτή ανοίγει, ο Σιμόνε χώρισε το ντουλάπι στα δύο, δημιουργώντας μια στενή ανοιχτή εσοχή για τα κλειδιά, μια μικρή λεπτομέρεια που παρατηρεί και χρησιμοποιεί καθημερινά. Από πάνω, εκμεταλλεύτηκε έναν αναξιοποίητο χώρο με μια βιβλιοθήκη που φτάνει έως το ταβάνι, ενώ ένας οβάλ καθρέφτης στο πίσω μέρος της εξώπορτας προσθέτει βάθος και προσφέρει έναν τελευταίο έλεγχο εμφάνισης πριν την έξοδο.
Η είσοδος δίνει τον τόνο σε ολόκληρο το διαμέρισμα, συνδυάζοντας πρακτική αποθήκευση με φινιρίσματα από δρυ και λάκα για μια φιλόξενη και μελετημένη άφιξη.
Η αποθήκευση ξεκινά ήδη από την πόρτα, όπου ένας αναξιοποίητος χώρος μετατράπηκε σε βιβλιοθήκη που φτάνει έως το ταβάνι. Ο διαχωρισμός της ντουλάπας γύρω από το πόμολο δημιούργησε ένα χρηστικό ράφι για τα κλειδιά, αποτρέποντας παράλληλα τη σύγκρουσή του με την ξυλεία.
Η ραβδωτή ξυλεία, η ενσωματωμένη αποθήκευση και το μαρμάρινο κατώφλι μετατρέπουν τη μικρή είσοδο σε μια φιλόξενη μετάβαση.
Ο Σιμόνε δεν ήθελε ποτέ η κουζίνα να κυριαρχεί στο διαμέρισμα. Αντίθετα, ήθελε να μοιάζει με ακόμη ένα έπιπλο μέσα στον ενιαίο χώρο. Τα πάνω ντουλάπια και οι ογκώδεις συσκευές αντικαταστάθηκαν από μια μακριά σειρά σκούρων ερμαρίων, που ενσωματώνουν το ψυγείο και τον καταψύκτη και δημιουργούν μια καθαρή οριζόντια γραμμή. Στη θέση των πάνω ντουλαπιών υπάρχει ένα και μοναδικό ξύλινο ράφι, όπου εκτίθενται αντικείμενα που θυμίζουν περισσότερο σαλόνι παρά κουζίνα.
Ένας λεπτός πάγκος από κεραμικό υλικό «ρέει» αβίαστα στην πλάτη της κουζίνας, ενώ μια εστία Bora με ενσωματωμένο απορροφητήρα εξαλείφει την ανάγκη για παραδοσιακό απορροφητήρα οροφής. Στο πλάι, ένας λευκός τοίχος από ραβδωτή ξυλεία κρύβει το βοηθητικό ντουλάπι με τα είδη διατροφής και τα σκεύη κουζίνας. Λίγο πιο πέρα, ένα χειροποίητο τραπέζι φαγητού από πλάκα μαρμάρου τύπου τερατζό και βάση από τσιμέντο περιμένει τους καλεσμένους.
Χάρη στις ενσωματωμένες συσκευές και την απουσία πάνω ντουλαπιών, η κουζίνα μοιάζει με φυσική προέκταση του σαλονιού.
Πίσω από τον ραβδωτό τοίχο, τα ράφια κρύβουν όλα τα απαραίτητα για το μαγείρεμα, διατηρώντας τον χώρο οπτικά ήρεμο. Ο Σιμόνε κατασκεύασε μόνος του το τραπέζι φαγητού, χρησιμοποιώντας πλάκα μαρμάρου τύπου τερατζό που βρήκε τοπικά στο Μιλάνο. Δίπλα στο τραπέζι, ανοιχτά ράφια φιλοξενούν βιβλία και κρασιά, ενώ ένα ντουλάπι κρατά τα ποτήρια τακτοποιημένα.
Εμπνευσμένο από τους χώρους εργασίας μπουτίκ ξενοδοχείων, το σκούρο χειροποίητο γραφείο κρύβει αποθηκευτικό χώρο κάτω από μια καθαρή, λιτή επιφάνεια.
Η βεράντα ήταν ο λόγος που ο Σιμόνε αγόρασε το διαμέρισμα και σήμερα λειτουργεί ως ένα ακόμη δωμάτιο. Με έκταση 15 τ.μ., είναι αρκετά μεγάλη ώστε να φιλοξενήσει έως και δέκα άτομα, επεκτείνοντας το διαμέρισμα πολύ πέρα από το εσωτερικό του αποτύπωμα. Για να φέρει τον χώρο διαβίωσης στο ίδιο επίπεδο με το ντεκ, ο Σιμόνε ανύψωσε το εσωτερικό δάπεδο και πρόσθεσε συρόμενα τζάμια πλήρους ύψους, διαλύοντας το όριο ανάμεσα σε εσωτερικό και εξωτερικό χώρο. Ελιές, αναρριχώμενη βλάστηση και ειδικά διαμορφωμένες γλάστρες μαλακώνουν τα άκρα της βεράντας, με χειροποίητη σιδερένια επένδυση να τις στερεώνει στο κάγκελο
Το βοηθητικό τραπεζάκι είναι κατασκευασμένο από εφυαλωμένο κεραμικό υλικό, γεγονός που το καθιστά πρακτική επιλογή για εξωτερικό χώρο.
Η κρεβατοκάμαρα περιορίστηκε και επανασχεδιάστηκε προσεκτικά ώστε να δοθεί περισσότερος χώρος στο σαλόνι, με την επίπλωση να διατηρεί μια αίσθηση απλόχερου και ανοιχτού χώρου. Η χτιστή γυάλινη ντουλάπα ξεχωρίζει: οι κρεμάστρες που βλέπουν προς τα εμπρός μετατρέπουν τα ρούχα σε μια έκθεση αντίστοιχη μπουτίκ, αξιοποιώντας παράλληλα στο έπακρο τον μικρό χώρο. Αλλού, η αποθήκευση είναι σκόπιμα διακριτική.
Ένα ρηχό καθρεφτισμένο ντουλάπι κρύβει τα καθαριστικά, ενώ οι υπάρχουσες εσοχές του τοίχου αναβαθμίστηκαν με ξύλινα ράφια. Ακόμη και η ψυχαγωγία είναι διακριτικά ενσωματωμένη, με έναν προτζέκτορα τοποθετημένο πάνω από το κεφαλάρι που μετατρέπει το δωμάτιο σε σινεμά με το πάτημα ενός κουμπιού.
Το λουτρό της κρεβατοκάμαρας ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία επεξεργασίας. Μια συρόμενη πόρτα εξοικονομεί πολύτιμο χώρο δαπέδου, το πλυντήριο εξαφανίζεται πίσω από χτιστή ξυλεία, ενώ ένα κρυμμένο ντους μοιάζει με προβολέα οροφής μέχρι να τρέξει το νερό. Η πινελιά έρχεται από τον γλυπτικό νιπτήρα Antonio Lupi, ενώ μια ιαπωνική τουαλέτα αντικαθιστά τον παραδοσιακό ιταλικό μπιντέ, δύο λειτουργίες σε μία συμπαγή λύση.
Η κρεβατοκάμαρα περιορίστηκε ώστε να δοθεί περισσότερος χώρος στο σαλόνι, με την επίπλωση να διατηρεί μια αίσθηση απλόχερου και ανοιχτού χώρου.
«Ήθελα απλόχερη αποθήκευση που δεν θα έκλεινε τον χώρο. Το γυαλί προσθέτει βάθος, αντανακλά το φως και κάνει την κρεβατοκάμαρα να φαίνεται μεγαλύτερη», λέει ο Σιμόνε.
Με βάθος μόλις δεκατρία εκατοστά, το καθρεφτισμένο ντουλάπι κρύβει τα καθαριστικά, ενώ το ράφι από πάνω φιλοξενεί τη συλλογή CD της παιδικής ηλικίας του Σιμόνε.
Στο μπάνιο, ο γλυπτικός νιπτήρας, η κρυμμένη αποθήκευση και το αόρατο ντους συνεχίζουν τη μινιμαλιστική, εμπνευσμένη από ξενοδοχεία προσέγγιση του διαμερίσματος.
