Λιγότερη χλιδή, περισσότερη ηρεμία: Πώς θα διαμορφωθούν τα σπίτια το 2026
Το 2026 φέρνει μια ώριμη στροφή στο interior design. Οι δημιουργοί απομακρύνονται από τον εντυπωσιασμό και αναζητούν χώρους με ηρεμία, ουσία και διάρκεια, που υποστηρίζουν την ανθρώπινη εμπειρία στο σπίτι και όχι τον στιγμιαίο ενθουσιασμό.
Καθώς ξεκινά η νέα χρονιά, κορυφαίοι designers και αρχιτέκτονες συμφωνούν ότι οι εσωτερικοί χώροι αλλάζουν προσανατολισμό. Η υπερβολή χάνει έδαφος, όχι όμως υπέρ ενός ψυχρού μινιμαλισμού. Αντίθετα, αναδύεται μια πιο συνειδητή, ήσυχη προσέγγιση, όπου κάθε στοιχείο έχει λόγο ύπαρξης και συναισθηματικό βάρος.
Ο Ιάπωνας αρχιτέκτονας Κέιτζι Ασιζάουα παρατηρεί στο κορυφαίο περιοδικό αρχιτεκτονικής Dezeen ότι «οι αξέχαστοι χώροι δεν είναι απαραίτητα εκείνοι με τις πιο δυνατές δηλώσεις, αλλά εκείνοι όπου οι άνθρωποι θέλουν φυσικά να μείνουν περισσότερο». Για τον ίδιο, το 2025 σηματοδότησε το τέλος των εσωτερικών χώρων που σχεδιάζονταν αποκλειστικά για εντυπωσιασμό και την αρχή χώρων που στηρίζουν τον ανθρώπινο χρόνο.
Tι αλλάζει στο interior design το 2026
Στο ίδιο πνεύμα, ο Μπένι Άλαν από το λονδρέζικο γραφείο EBBA περιγράφει τη νέα αισθητική ως «ήσυχα εκφραστική, με χώρους που αποπνέουν ηρεμία, υλικότητα και βαθιά προσωπικό χαρακτήρα».
Η αλλαγή αυτή δεν είναι, σύμφωνα με τους δημιουργούς, μια αντιδραστική επιστροφή στον μινιμαλισμό. Όπως σημειώνει ο Ασιζάουα, «δεν πρόκειται για μείωση της διακόσμησης ως ιδεολογία, αλλά για πιο προσεκτική στάση απέναντι σε ό,τι αξίζει πραγματικά να παραμείνει».
Η συζήτηση δεν θα μπορούσε να αγνοήσει την εικόνα της χλιδής που εκπέμπουν οι παρεμβάσεις του Ντόναλντ Τραμπ, όπως η νεοκλασική αίθουσα χορού που κατασκευάζεται στον Λευκό Οίκο. Ωστόσο, οι περισσότεροι designers βλέπουν το 2026 ως μια περίοδο ωρίμανσης και όχι ως αντίδραση.
Η Σμίτα Τόμας από το στούντιο Multitude of Sins μιλά για «μια πειθαρχημένη, έξυπνη εγκράτεια που δανείζεται τη ζεστασιά του μαξιμαλισμού, αλλά απογυμνώνει την υπερβολή». Το Dimore Studio συνοψίζει την τάση ως χώρους πιο ήσυχους αλλά όχι άδειους, συγκρατημένους αλλά με στρώσεις νοήματος.
Ο Άντρε Φου από το Χονγκ Κονγκ τοποθετεί ξεκάθαρα το δίλημμα της εποχής, λέγοντας ότι η κατεύθυνση είναι «η αυθεντικότητα και η προσωπική αφήγηση, η επιμελημένη ηρεμία αντί της επιφανειακής χλιδής». Ο Ανδρέας Χριστοδούλου από το House of Dré συμπληρώνει πως «το αντίδοτο δεν είναι να αντιδράς υπερβολικά, αλλά να κάνεις ένα βήμα πίσω και να δημιουργείς κάτι όμορφο. Υπήρχε όμορφο design πριν από τον Τραμπ και θα υπάρχει και μετά».
Ποια υλικά θα κυριαρχήσουν στη διακόσμηση το 2026
Σε επίπεδο υλικών, το 2026 αναμένεται να δώσει έμφαση σε λιγότερο επεξεργασμένες και πιο ειλικρινείς επιλογές.
Σκούρα ξύλα, παλαιωμένα μέταλλα, πέτρες με υφή και ασβεστοκονιάματα επιστρέφουν στο προσκήνιο, με στόχο τη διάρκεια και τη σημασία στον χρόνο. Ο Μπένι Άλαν μιλά για υλικά με «νόημα και μακροζωία», ενώ η Κλερ Σα από το De Rosee Sa προτρέπει να «κρατάμε τα υλικά στην πιο αληθινή τους μορφή και να τα αφήνουμε να εξελίσσονται φυσικά».
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιστροφή του χρωμίου. Ο Ανδρέας Χριστοδούλου εκτιμά ότι «το 2026 είναι η χρονιά που το χρώμιο θα αντικαταστήσει οριστικά τον ορείχαλκο στις μεταλλικές λεπτομέρειες». Παράλληλα, η Κέλι Γουέρστλερ προβλέπει παλέτες με ελαφρώς απρόσμενους τόνους, καπνιστά παστέλ, ορυκτά χρώματα και μία έντονη νότα που κρατά τον χώρο ζωντανό.
Πώς αξιοποιείται η τεχνητή νοημοσύνη στο interior design
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συζήτησης. Για την Τόλα Οτζουολάπε, όσο θολώνουν τα όρια ψηφιακού και φυσικού, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτούν η πρόθεση, το τοπικό πλαίσιο και η εμπειρία. Το Dimore Studio τονίζει ότι σε έναν κόσμο υπερδιέγερσης, οι εσωτερικοί χώροι πρέπει να γίνουν καταφύγια συγκέντρωσης και συναισθηματικής ισορροπίας. Η Σμίτα Τόμας συνοψίζει το 2026 ως τη «μάχη των μηχανών με το νόημα».
Παρά τα οφέλη της τεχνολογίας, η ανάγκη για αισθητηριακό design παραμένει κεντρική. Ο Άντρε Φου υπενθυμίζει ότι ο σχεδιασμός πρέπει να απευθύνεται στις αισθήσεις και όχι μόνο στην οθόνη, ενώ η Κέλι Γουέρστλερ προτρέπει τους δημιουργούς να αντλούν έμπνευση από τη γλυπτική, το κόσμημα ή τα vintage αντικείμενα, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πραγματικά αυθεντικό.
Η βιωσιμότητα και ο κύκλος ζωής των χώρων απασχολούν ολοένα και περισσότερο τους designers. Ο Λούις Χέιγκεν Χολ από το Studio Hagen Hall τονίζει ότι δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια επιλογών που βασίζονται μόνο στην αισθητική, ενώ ο Ανδρέας Χριστοδούλου επισημαίνει πως σήμερα είναι πιο εύκολο από ποτέ να συνδυαστεί το παλιό με το νέο, δουλεύοντας με ό,τι ήδη υπάρχει και επιλέγοντας πιο υπεύθυνα υλικά.
Τέλος, η Φινλανδή δημιουργός Τζοάνα Λάαϊστο υπενθυμίζει ότι η κλιματική κρίση απαιτεί όχι μόνο νέες πρακτικές αλλά και μια νέα αισθητική γλώσσα. Όπως λέει, η στροφή προς υπάρχουσες δομές και επαναχρησιμοποιημένους πόρους είναι αναγκαία, ακόμη κι αν δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί πλήρως στις κυρίαρχες τάσεις.
