Το λονδρέζικο διαμέρισμα ενός αρχιτέκτονα είναι μισό σπίτι, μισό πειραματισμός υλικών
Το σπίτι ενός αρχιτέκτονα στο Λονδίνο γίνεται πεδίο δημιουργίας, όπου η αρχιτεκτονική συναντά την καθημερινότητα μέσα από το ξύλο.
Όταν ένας αρχιτέκτονας αναλαμβάνει τη διαμόρφωση του δικού του σπιτιού, το αποτέλεσμα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για τον Benni Allan, διευθυντή του γραφείου EBBA στο Λονδίνο, η πρόσφατα ολοκληρωμένη κατοικία του λειτουργεί ταυτόχρονα ως προσωπικό καταφύγιο και ως χώρος δοκιμής ιδεών που διαφορετικά θα έμεναν ανεκμετάλλευτες.
Το έργο με τίτλο Living with Timber αποτελεί μια ουσιαστική διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και το ξύλο ως βασικό υλικό.
Η ανακαίνιση του σπιτιού ενός αρχιτέκτονα στο Λονδίνο
Το έλατο Douglas κυριαρχεί σε όλο το διαμέρισμα, καλύπτοντας τοίχους, δάπεδα και ξυλουργικές κατασκευές, δημιουργώντας μια αίσθηση ζεστασιάς και απλότητας.
Η επιλογή αυτή δεν είναι μόνο αισθητική, αλλά και πρακτική, καθώς ο Allan αξιοποίησε το σπίτι του για να δοκιμάσει τρόπους επεξεργασίας οικονομικών υλικών με στόχο τη μακροχρόνια αντοχή τους, προσφέροντας πολύτιμη γνώση για μελλοντικά έργα.
Ο χώρος λειτουργεί ως ένα υβριδικό περιβάλλον κατοίκησης και παρουσίασης, όπου αντικείμενα και έργα βρίσκονται σε συνεχή διάλογο. Συλλεκτικά κομμάτια συνυπάρχουν με δημιουργίες φίλων και συνεργατών, σε μια διάταξη που θυμίζει γκαλερί και επιτρέπει τη διαρκή επαναπροσέγγιση της σχέσης με τα αντικείμενα της καθημερινότητας.
Η κάτοψη οργανώνεται γύρω από έναν ενιαίο χώρο κουζίνας και καθιστικού. Ένα μεγάλο έπιπλο αποκρύπτει τις λειτουργίες της κουζίνας πίσω από ευρύχωρα ντουλάπια, ενώ ταυτόχρονα επιλύει με ευρηματικό τρόπο τη δύσκολη γωνία του αρχικού κτιρίου. Η λύση αυτή εξασφαλίζει άφθονο αποθηκευτικό χώρο χωρίς να διαταράσσει την ηρεμία που δημιουργούν οι ανεπεξέργαστες επιφάνειες και οι θερμοί τόνοι του ξύλου.
Το κυρίως υπνοδωμάτιο συνδέεται με την κουζίνα μέσω μιας συρόμενης πόρτας πλήρους ύψους, επιτρέποντας στο φυσικό φως να διαχέεται στον χώρο. Ένα γραφείο που ανοίγεται από τον διάδρομο λειτουργεί και ως εργαστήριο, συχνά γεμάτο με υλικά που περιμένουν να επαναχρησιμοποιηθούν σε νέες πειραματικές εφαρμογές.
Η βιωσιμότητα διαπερνά κάθε πτυχή του έργου. Ανακυκλωμένα στοιχεία ενσωματώνονται στη δομή, όπως το παρκέ από μαόνι που προέρχεται από προηγούμενο έργο του γραφείου και διασώθηκε πριν καταλήξει στα απορρίμματα.
Παράλληλα, το διαμέρισμα αποτέλεσε ευκαιρία για τον αρχιτέκτονα να εξερευνήσει το ενδιαφέρον του για το design επίπλων και τη μουσική. Ένα σύνθετο τραπέζι σαλονιού δεσπόζει στο καθιστικό ως μέρος νέας συλλογής, ενώ ειδικά σχεδιασμένα ηχεία από έλατο Douglas, ολοκληρώνουν την εμπειρία ενός χώρου που συνδυάζει λειτουργικότητα, αισθητική και δημιουργική αναζήτηση.
