Εβδομάδα Μόδας Παρισιού SS’27: Balmain, Stella McCartney, Dries Van Noten και Tom Ford δείχνουν τον δρόμο για τη νέα σεζόν

Η Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού συνεχίζεται και χθες, 30 Σεπτεμβρίου, τέσσερις ήταν οι συλλογές που ξεχώρισαν.

Balmain, Stella McCartney, Dries Van Noten και Tom Ford παρουσίασαν τις προτάσεις τους για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2027, με τους σχεδιαστές να κινούνται από τον αισθησιασμό και το γυμνό σώμα μέχρι το χρώμα, το έντονο mix & match και μια διαφορετική προσέγγιση στη βιωσιμότητα.

Από τους τέσσερις, ο Julian Klausner στον Dries Van Noten ξεχώρισε με τους απίθανους χρωματικούς συνδυασμούς και ένα styling που έκανε ακόμη και τα πιο ετερόκλητα κομμάτια να δείχνουν απολύτως σωστά μαζί. Η Stella McCartney στράφηκε στον ωκεανό για μία από τις πιο ευρηματικές συλλογές της, ενώ ο Haider Ackermann έδειξε πλέον πολύ πιο απελευθερωμένος στον Tom Ford, επαναφέροντας τη σεξουαλικότητα που βρίσκεται στο DNA του οίκου. Στον Balmain, ο Antonin Tron αναζήτησε μια πιο αισθησιακή κατεύθυνση μέσα από τα αρχεία, χωρίς ωστόσο και η δεύτερη συλλογή του να έχει ένταση με όσα είδαμε στα υπόλοιπα fashion shows της ημέρας.

Balmain SS'27: Περισσότερο δέρμα και λιγότερη αυστηρότητα στη δεύτερη συλλογή του Antonin Tron

Για τη δεύτερη συλλογή του στον Balmain, ο Antonin Tron έκανε μια αισθητή στροφή από το ντεμπούτο του. Οι έντονες κατασκευές δεν εξαφανίστηκαν, όμως αυτή τη φορά το σώμα έγινε το επίκεντρο, με εφαρμοστές γραμμές, πολύ κοντά μήκη και αρκετές αναφορές στα εσώρουχα.

Η συλλογή για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2027 είχε ως βάση μια πιο αισθησιακή πλευρά του αρχείου του Pierre Balmain. Ο Tron δεν επέστρεψε τόσο στις χαρακτηριστικές μεσάτες σιλουέτες των '50s, όσο σε κορσέδες, γυμνές πλάτες και ρούχα που αποκάλυπταν περισσότερο το σώμα. Σε αυτά πρόσθεσε leopard και snake prints, γυαλιστερά δέρματα, μεταλλικές υφές και wet-look επιφάνειες.

Τα μίνι κυριάρχησαν, ζαρτιέρες εμφανίστηκαν κάτω από φούστες και ορισμένα κεντημένα φορέματα έμοιαζαν περισσότερο με πολυτελή μαγιό παρά με βραδινά ρούχα. Οι δυνατοί, έντονοι ώμοι παρέμειναν, κυρίως στα jackets, δημιουργώντας τη βασική σύνδεση με την πρώτη του συλλογή για τον οίκο.

Ανάμεσα στα '50s του Balmain και μια πιο παρακμιακή εκδοχή της Καλιφόρνιας των '70s, ο Tron προσπάθησε να δώσει στη δεύτερη σεζόν του περισσότερη σεξουαλικότητα και λιγότερη αυστηρότητα. Υπήρχαν ενδιαφέρουσες ιδέες και σαφώς μεγαλύτερη διάθεση για πρόκληση, χωρίς όμως η συλλογή να αποκτά την ένταση που υπόσχονταν οι αναφορές της.

Δύο συλλογές μετά την ανάληψη του Balmain, η σχεδιαστική του ταυτότητα στον οίκο βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση. Το SS27 έδειξε μια διαφορετική κατεύθυνση, αλλά μάλλον περισσότερο ως δοκιμή παρά ως ολοκληρωμένη πρόταση.

Dries Van Noten SS'27: Η συλλογή που μας έκανε να θέλουμε ξανά να παίξουμε με τα ρούχα

Ο Julian Klausner φαίνεται να αποκτά όλο και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στον Dries Van Noten. Για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2027 παρουσίασε μια συλλογή πληθωρική χωρίς να γίνεται βαριά, γεμάτη χρώμα, prints, λάμψη και κυρίως εξαιρετικό styling. Κάθε look είχε κάτι που αρχικά έμοιαζε να μην ταιριάζει με το επόμενο και παρ' όλα αυτά, όλα μαζί δημιουργούσαν μια μοναδική ισορροπία.

Η αφετηρία του ήταν το παλιό Χόλιγουντ, αλλά όχι η εικόνα μιας ηθοποιού με βραδινή τουαλέτα πάνω στο κόκκινο χαλί. Ο Klausner φαντάστηκε τις σταρ μακριά από το πλατό, να έχουν τελειώσει το γύρισμα και να φεύγουν βιαστικά για το σπίτι ή για ένα ποτό, φορώντας μια ζακέτα πάνω από τα ρούχα τους, άνετα παπούτσια, αλλά κρατώντας ακόμη τα κοσμήματα και λίγη από τη λάμψη της προηγούμενης σκηνής.

Αυτή η ιδέα τού επέτρεψε να αντιμετωπίσει το glamour με πολύ λιγότερη σοβαρότητα. Δεν χρειάστηκε ένα εντυπωσιακό φόρεμα για να δημιουργήσει ένα glamorous look. Χρησιμοποίησε μια μεγάλη καρφίτσα πάνω σε ριγέ μακρυμάνικο πόλο, ένα ζευγάρι γάντια, κολιέ από πολύχρωμες χάντρες πάνω από ένα χακί πανωφόρι ή ακόμη και μικρά λαμπερά στολίδια καρφιτσωμένα σε ένα αυστηρό σακάκι.

Το styling ήταν ίσως το καλύτερο κομμάτι της συλλογής. Μάλλινα cardigans φορέθηκαν με διάφανες φούστες, military jackets συνδυάστηκαν με θηλυκές μπλούζες, leopard εμφανίστηκε μαζί με διαφάνειες και τα σατέν μπλέχτηκαν με πιο καθημερινά υφάσματα. Υπήρχαν αστέρια, φλαμίνγκο, χείλια και ποτήρια martini στα prints, αλλά και κοσμήματα σχεδόν παντού, χωρίς τα looks να αποκτούν την αίσθηση κοστουμιού.

Το ίδιο πετυχημένοι ήταν και οι χρωματικοί συνδυασμοί. Το χακί συνάντησε το έντονο μπλε, το ροζ και το κόκκινο, το σκούρο μπλε φωτίστηκε με λευκά κεντήματα, ενώ χρυσό, leopard και ζωηρές αποχρώσεις μπήκαν στην ίδια συλλογή χωρίς να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Σε ορισμένα φορέματα και σατέν πανωφόρια, τα χρώματα θύμιζαν τις υπερκορεσμένες αποχρώσεις των παλιών κινηματογραφικών αφισών Technicolor.

Και ενώ υπήρχαν αρκετά statement κομμάτια, η συλλογή δεν βασίστηκε μόνο σε αυτά. Ένα μεγάλο μέρος της γοητείας της βρισκόταν στον τρόπο που ο Klausner πήρε γνώριμα ρούχα και άλλαξε εντελώς το ύφος τους μέσα από τους συνδυασμούς. Ακόμη και τα παπούτσια παρέμειναν σχετικά πρακτικά: κλασικές γόβες, δίχρωμα peep toes και μοκασίνια με μικρό τετράγωνο τακούνι προσγείωναν τα πιο εκκεντρικά looks.

Ήταν επίσης μια συλλογή που έμοιαζε πολύ Dries Van Noten χωρίς να προσπαθεί να αναπαράγεικάτι από το παρελθόν του. Το mix & match, η αγάπη για το χρώμα, οι απρόσμενες αντιθέσεις και ο τρόπος με τον οποίο ένα φαινομενικά απλό κομμάτι μπορεί να αλλάξει μέσα από το styling βρίσκονται βαθιά στο DNA του οίκου. Ο Klausner τα κράτησε, αλλά τα έκανε λίγο πιο ανάλαφρα, πιο λαμπερά και περισσότερο δικά του.

Μετά από χρόνια όπου η μόδα επέμενε στην quiet luxury, στα ουδέτερα και σε μια σχεδόν υπολογισμένη απλότητα, ο Dries Van Noten πήγε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εδώ το ντύσιμο δεν χρειαζόταν να είναι ήσυχο ούτε απολύτως συντονισμένο. Μπορούσε να έχει χρώμα, υπερβολή, ένα κόσμημα παραπάνω και δύο πράγματα που θεωρητικά δεν θα φορούσες ποτέ μαζί. Η συλλογή αυτή έκανε ξανά το styling να μοιάζει με παιχνίδι.

Stella McCartney SS'27: Ο βυθός μεταφέρθηκε στην πασαρέλα με τον πιο απρόσμενο τρόπο

Η Stella McCartney έχει μιλήσει πολλές φορές μέσα από τις συλλογές της για το περιβάλλον, όμως αυτή τη φορά το έκανε χωρίς τα ρούχα να λειτουργούν απλώς ως φορείς ενός μηνύματος.

Για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2027 κοίταξε προς τον ωκεανό και κυρίως προς τις μορφές, την κίνηση και τις υφές του, παρουσιάζοντας μία από τις πιο ενδιαφέρουσες συλλογές της τελευταίας περιόδου.

Το show άνοιξε με τη φωνή του David Attenborough και τον πρόλογο του ντοκιμαντέρ Ocean του 2025. Από εκεί και πέρα, όμως, η θάλασσα πέρασε στα ρούχα με πολύ λιγότερο προφανείς τρόπους.

Κυματιστές γραμμές εμφανίστηκαν στα πέτα των σακακιών και στις άκρες λευκών πουκαμίσων, ενώ στα βραδινά φορέματα λειτουργούσαν σχεδόν σαν οργανικό στοιχείο που συγκρατούσε τα ντραπέ.

Ακόμη πιο ιδιαίτερα ήταν τα πλεκτά, στα οποία διάφανο νήμα δημιουργούσε ακανόνιστα, ανάγλυφα τελειώματα που θύμιζαν όστρακα. Δίπλα τους, dolphin prints, παστέλ αντιανεμικά, bralettes και utility παντελόνια έδιναν στη συλλογή μια πιο ανάλαφρη και σπορ πλευρά.

Το tailoring επίσης ξέφυγε από την αναμενόμενη φόρμα του. Σακάκια στένευαν στη μέση με κορδόνια, άλλα μετατρέπονταν σχεδόν σε bodysuits, ενώ παντελόνια συνέχιζαν από το γόνατο και κάτω με διάφανο ύφασμα. Ήταν μια συλλογή γεμάτη αντιθέσεις, αλλά χωρίς να δείχνει ασύνδετη: αυστηρό tailoring και διαφάνεια, sportswear και βραδινά φορέματα, πρακτικότητα και αρκετό χιούμορ.

Πίσω από όλα αυτά παρέμενε η σταθερή περιβαλλοντική θέση της McCartney. Ανακυκλωμένος πολυεστέρας, υλικά με βάση τις πρωτεΐνες, αχρησιμοποίητα αποθέματα υφασμάτων και μαλλί που έχει αναπτυχθεί σε εργαστήριο βρίσκονταν ανάμεσα στις λύσεις που χρησιμοποίησε.

Η βιωσιμότητα δεν επισκίασε το σχέδιο. Η συλλογή είχε άποψη, φαντασία και αρκετές πραγματικά διαφορετικές ιδέες, αποδεικνύοντας ότι ένα περιβαλλοντικό μήνυμα μπορεί να περάσει στην πασαρέλα χωρίς να προηγείται των ρούχων.

Tom Ford SS'27: Περισσότερο γυμνό, περισσότερη τόλμη -Ο Haider Ackermann γίνεται πιο τολμηρός

Χρειάστηκε λίγος χρόνος μέχρι ο Haider Ackermann να αφεθεί ελεύθερος στον Tom Ford. Στη συλλογή για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2027, έδειξε να αφήνει στην άκρη την προσεκτική προσέγγιση των πρώτων σεζόν και να διασκεδάζει περισσότερο με όλα όσα έχουν συνδεθεί με τον οίκο: το σεξ, την πολυτέλεια, την υπερβολή και εκείνη την ανεπιτήδευτη αυτοπεποίθηση που χαρακτήρισε την εποχή του Tom Ford στα '90s.

Για πρώτη φορά έβαλε μαγιό στην πασαρέλα και δεν τα αντιμετώπισε ως ξεχωριστή κατηγορία. Το γυμνό σώμα είχε πολύ μεγαλύτερη παρουσία, αλλά δεν έμοιαζε να χρησιμοποιείται για να προκαλέσει. Τα σακάκια φορέθηκαν χωρίς τίποτα από μέσα, άλλα με bras ή με ολόσωμα μαγιό με βαθιά ντεκολτέ, ενώ τα πουκάμισα έμεναν ανοιχτά σχεδόν μέχρι τον αφαλό. Και απέναντι σε όλη αυτή την έκθεση του σώματος, ο Ackermann τοποθέτησε το στοιχείο που γνωρίζει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο: εξαιρετικό tailoring.

Τα κοστούμια σε baby blue, μαύρο, λευκό και olive είχαν καθαρές, δυνατές γραμμές, αλλά έδειχναν πιο χαλαρά από ό,τι στις προηγούμενες συλλογές του. Το αυστηρό σακάκι και το σχεδόν ανύπαρκτο μαγιό έγιναν ένα από τα βασικά «ζευγάρια» της συλλογής και έφεραν μαζί δύο διαφορετικές πλευρές του Tom Ford: τον άψογα ντυμένο άνδρα ή γυναίκα και την απροκάλυπτη σεξουαλικότητα των '90s.

Το βράδυ ήταν σαφώς πιο θεατρικό. Μεταξωτά φορέματα σε βαθύ κόκκινο, σε αποχρώσεις που παρέπεμπαν στα χαρακτηριστικά κραγιόν Tom Ford, γλιστρούσαν από τους ώμους και αποκάλυπταν δερμάτινα ή σατέν bra tops στον ίδιο τόνο. Αλλού, ψηλοί λαιμοί συνδυάστηκαν με γεωμετρικά cut-outs, ενώ κόκκινα λουλούδια στα πέτα των σακακιών έδιναν μια σχεδόν old-school κινηματογραφική δραματικότητα.

Τα πολύ ψηλά τακούνια, τα μεγάλα weekend bags και τα γυαλιά ηλίου συμπλήρωναν την εικόνα μιας ζωής που μάλλον διαδραματίζεται ανάμεσα σε γιοτ, ξενοδοχεία και ιδιωτικά πάρτι.

Ο Ackermann με αυτήν τη συλλογή δεν προσπάθησε να αντιγράψει τον Tom Ford των '90s. Πήρε όμως κάτι από την ατμόσφαιρα εκείνης της περιόδου, όταν το glamour μπορούσε να είναι ακριβό, λίγο παρακμιακό και ξεκάθαρα σέξι χωρίς να χρειάζεται πολλές εξηγήσεις.

Επιπλέον, έδειξε περισσότερο ότι αρχίζει να βρίσκει τη δική του εκδοχή στον Tom Ford. Το tailoring παραμένει δικό του, όμως γύρω του υπάρχει πλέον περισσότερη επιθυμία, χιούμορ και τόλμη. Και ο Tom Ford είναι ένας οίκος που δεν υπήρξε υπερβολικά συγκρατημένος.