Τι είναι το rib flare; Φυσικοθεραπευτής εξηγεί το ζήτημα που έχει κατακλύσει τα social media
Μια στάση του σώματος όπου τα κάτω πλευρά προεξέχουν περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε κερδίζει έδαφος στα social media και μια φυσικοθεραπεύτρια εξηγεί το θέμα.
Το φαινόμενο ονομάζεται rib flare και, σύμφωνα με τη δρ Κάρενα Γου, φυσικοθεραπεύτρια και προπονήτρια, το αυξημένο ενδιαφέρον συνδέεται με μια βαθύτερη ανησυχία γύρω από τη μακροζωία, την αισθητική και τη λειτουργική δύναμη του σώματος. Όπως εξηγεί, η απόκτηση μιας σφιχτής μέσης και επίπεδης κοιλιάς γίνεται δυσκολότερη όταν τα πλευρά «ανοίγουν», ενώ το πρόβλημα μπορεί να επηρεάσει ακόμη και την αναπνοή.
Τα είκοσι τέσσερα πλευρά μας σχηματίζουν έναν κλωβό γύρω από το θώρακα, προστατεύοντας τα ζωτικά όργανα. Φυσιολογικά, ενώνονται στο κέντρο της σπονδυλικής στήλης και τυλίγονται γύρω από το μπροστινό μέρος του σώματος καταλήγοντας στο στέρνο, σύμφωνα με στοιχεία της Cleveland Clinic. Όταν αυτό δεν συμβαίνει και τα πλευρά προεξέχουν προς τα εμπρός ή απέχουν αισθητά από κάθε πλευρά του θώρακα, τότε μιλάμε για rib flare.
Πώς να αντιμετωπίσετε τα πλευρά που προεξέχουν
«Το rib flare συνήθως εμφανίζεται λόγω προβλημάτων στάσης, όπου τα κάτω πλευρά σπρώχνονται προς τα έξω και η μέση κάτω πλάτη υπερβολικά καμπυλώνεται» εξηγεί η Γου.
Το φαινόμενο μπορεί επίσης να προκύψει από σκολίωση, όπου η σπονδυλική στήλη κάμπτεται πλάγια και κάνει τη μία πλευρά του θωρακικού κλωβού να προεξέχει περισσότερο. Αδύναμοι κοιλιακοί μύες, διαταραχές συνδετικού ιστού και χαλαρότητα του πλευρικού χόνδρου μπορούν επίσης να συμβάλουν στην εμφάνισή του.
Ο πιο απλός τρόπος για να το εντοπίσει κανείς είναι η οπτική παρατήρηση. Η πλάγια όψη του σώματος αποκαλύπτει συχνά τα κάτω πλευρά να προεξέχουν πέρα από την κοιλιά, με τη μέση πλάτη να είναι υπερβολικά καμπυλωμένη. Όσοι δεν είναι σίγουροι κοιτώντας φωτογραφίες ή τον καθρέφτη μπορούν να δοκιμάσουν κάτι πιο πρακτικό.
Η Γου προτείνει να ενώσετε τους αντίχειρες και να τους τοποθετήσετε στη βάση του στέρνου, ακολουθώντας με το πλάι του αντίχειρα τη γραμμή των κάτω πλευρών. Αν η γωνία που σχηματίζουν οι άκρες των αντίχειρων ξεπερνά τις 90 μοίρες, τότε πιθανότατα υπάρχει rib flare. Ένας ακόμη τρόπος ελέγχου είναι να ξαπλώσετε στο πάτωμα ή να ακουμπήσετε την πλάτη σας σε έναν τοίχο. Αν υπάρχει αρκετός χώρος ώστε να χωρέσει το χέρι σας ανάμεσα στη μέση πλάτη και την επιφάνεια, τα πλευρά πιθανότατα προεξέχουν υπερβολικά.
Το rib flare δεν θεωρείται επικίνδυνο, ωστόσο μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και λειτουργικούς περιορισμούς, κυρίως μέσω μυϊκών ανισορροπιών. Λόγω της στάσης που δημιουργεί, ορισμένοι μύες του κορμού αναγκάζονται να αντισταθμίσουν τη θέση των πλευρών και την καμπύλωση της πλάτης. «Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ένταση, πόνο, δυσκαμψία και αδυναμία στους γύρω μύες» σημειώνει η Γου. Η αναπνοή επίσης μπορεί να δυσκολέψει, καθώς τα πλευρά δεν έχουν πλέον τον απαραίτητο χώρο να διασταλούν πλήρως.
Η ενεργοποίηση του κορμού, δηλαδή η κλίση της λεκάνης και η σύσπαση των κοιλιακών ώστε η πλάτη να παραμένει ευθεία, γίνεται επίσης δυσκολότερη κατά την άσκηση, αφού το rib flare αναγκάζει το κοιλιακό τοίχωμα να παραμένει σε αυτό που η Γου περιγράφει ως «υπερβολικά τεντωμένη θέση».
Ένας μη ενεργοποιημένος κορμός κατά την προπόνηση μπορεί να οδηγήσει σε πόνο, ιδίως στη μέση, τραυματισμό, επιδείνωση της στάσης και λιγότερο αποτελεσματικές προπονήσεις. Η πίεση που ασκεί το rib flare σε συνδυασμό με την καμπυλωμένη στάση στη σπονδυλική στήλη μπορεί επίσης να σφίξει τους μύες της πλάτης και να περιορίσει την ικανότητα να σηκώνει κανείς τα χέρια και τους ώμους ψηλά, καθώς η σπονδυλική στήλη συμπιέζεται. Στις περισσότερες περιπτώσεις πάντως δεν αναμένονται μακροχρόνιες ή σοβαρές επιπτώσεις, και όταν δεν προκαλεί πόνο ή περιορισμούς στην κίνηση, ενδέχεται να μην χρειάζεται καν επίσκεψη σε ειδικό.
Όσοι θέλουν να βελτιώσουν τη στάση τους έχουν, σύμφωνα με τη Γου, συγκεκριμένες επιλογές. «Στόχος είναι να μειωθεί η καμπύλωση στη μέση πλάτη και να μετατοπιστεί ο κάτω θωρακικός κλωβός προς τα πίσω, ώστε να υπάρχει πιο φυσιολογική ισορροπία ανάμεσα στις μπροστινές και πίσω γραμμές της στάσης» εξηγεί. Προτείνει τέσσερις ασκήσεις για τη βελτίωση του rib flare και της στάσης γενικότερα.
Η πρώτη βασίζεται στη σύνδεση σώματος και νου. Είτε κάθεστε, είτε στέκεστε, είτε ξαπλώνετε, φανταστείτε μια ευθεία γραμμή από τη βάση του στέρνου έως την κορυφή του ηβικού οστού. Καθώς το κάνετε αυτό, η ευθυγράμμιση της πλάτης προσαρμόζεται σταδιακά. Η τεχνική αυτή, όπως εξηγεί η Γου, μειώνει το άνοιγμα των πλευρών χωρίς να καμπυλώνει βίαια τη σπονδυλική στήλη για να ισιώσει τη στάση.
Η δεύτερη άσκηση είναι η ανάκτηση πλευρών. Ξαπλώνετε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα και, με τα χέρια, πιέζετε απαλά τα κάτω πλευρά μεταξύ τους και προς το πάτωμα, χωρίς να καμπυλώνετε τη μέση πλάτη.
Η τρίτη είναι η ισομετρική κάμψη ισχίου σε ύπτια θέση. Ξαπλωμένοι ανάσκελα, σηκώνετε τα πόδια σε θέση τραπεζιού με γωνία 90 μοιρών, τοποθετείτε τα χέρια στα γόνατα και πιέζετε πάνω τους. Η ένταση αυτή ενεργοποιεί τους βαθείς κοιλιακούς και σπρώχνει απαλά τα πλευρά προς τα πίσω, στο πάτωμα.
Τέταρτη και τελευταία είναι η άσκηση dead bug, η οποία γυμνάζει τον βαθύ κορμό και ενθαρρύνει τη δυναμική σταθεροποίηση της οσφυϊκής μοίρας. Ξαπλωμένοι ανάσκελα, με τα γόνατα σε θέση τραπεζιού και τα χέρια τεντωμένα προς το ταβάνι, κατεβάζετε ταυτόχρονα το ένα χέρι προς το πάτωμα και τεντώνετε το αντίθετο πόδι, χωρίς να ακουμπούν το έδαφος, πριν επιστρέψετε στην αρχική θέση και επαναλάβετε με το αντίθετο χέρι και πόδι. «Εναλλάσσετε τις δύο πλευρές διατηρώντας μια μικρή καμπύλη στη μέση πλάτη, χωρίς να αφήνετε τα πλευρά να ανοίγουν» καταλήγει η Γου.
