Οι τρεις ερωτήσεις που δείχνουν αν η σχέση σας αξίζει να συνεχιστεί, σύμφωνα με ψυχολόγο
Σε μια σχέση, η αγάπη και η συνήθεια συχνά μπλέκονται, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να καταλάβουμε αν η σύνδεση έχει νόημα ή απλώς συντηρείται από τη ρουτίνα.
Στη διάρκεια της ζωής, οι σχέσεις δεν εξελίσσονται πάντα με τον ίδιο ρυθμό που εξελισσόμαστε εμείς. Εκεί που υπήρχε σύνδεση και οικειότητα, μπορεί με τον καιρό να εμφανιστούν διαφωνίες, διαφορετικά ενδιαφέροντα και παρεξηγήσεις που, παρά τις προσπάθειες, συνεχίζουν να επανεμφανίζονται. Η αποδοχή αυτής της πραγματικότητας δεν είναι εύκολη.
Συχνά συμβαίνει να παραμένουμε σε μια σχέση επειδή υπάρχει ακόμα αγάπη ή τρυφερότητα, αλλά η άνεση και η ασφάλεια έχουν χαθεί. Η ψυχολόγος, θεραπεύτρια ζευγαριών και σεξολόγος Έβα Περία εξηγεί στο ισπανικό Hola: «Διακρίνουμε τη σύνδεση από τη συνήθεια και αυτό μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις για την πίστη, τη θυσία, την ενοχή και αυτό που ερμηνεύουμε ως αποτυχία μιας σχέσης».
Οι τρεις κρίσιμες ερωτήσεις για κάθε σχέση
Η γνώση ότι πολλές φορές μια σχέση έχει ήδη εξασθενήσει ή ότι δεν έχουμε τα εργαλεία να την αφήσουμε, δεν σημαίνει ότι η απόφαση να φύγουμε είναι εύκολη. «Δεν είμαστε πάντα έτοιμοι, ειδικά σε περιβάλλοντα όπου πολλά συνεχίζουν από αδυσώπητη αδράνεια και όχι από συνειδητή επιλογή», σημειώνει η Έβα Περία στο ισπανικό Hola.
Όλες οι σχέσεις περιλαμβάνουν κάποιο βαθμό συνήθειας: κοινές ρουτίνες, αναμνήσεις, οικειότητα και δομή. Η δυσκολία εμφανίζεται όταν η συνήθεια είναι ο μοναδικός λόγος που μια σχέση διατηρείται. «Το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη συνήθειας στη σύνδεση, αλλά όταν αυτή αποτελεί το μόνο που τη στηρίζει», εξηγεί η ειδικός.
Η οικειότητα προσφέρει ασφάλεια, αλλά δεν προσθέτει πάντα αξία. Η παραμονή σε μια σχέση λόγω κοινής ιστορίας ή επειδή έχουμε περάσει πολλά μαζί μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα. Η Έβα Περία τονίζει: «Συγχέουμε τη σύνδεση με τη συνήθεια όταν μένουμε με κάποιον περισσότερο για το τι αντιπροσώπευε στο παρελθόν παρά για το τι προσφέρει στη ζωή μας σήμερα». Η αποδέσμευση μιας σχέσης σημαίνει επίσης αποχαιρετισμό σε μια εκδοχή του εαυτού μας ή σε μια φάση της ζωής μας.
Η ειδικός προτείνει να αναρωτηθούμε: «Αν γνώριζες αυτό το άτομο σήμερα, θα επέλεγες να συνδεθείς μαζί του με τον ίδιο τρόπο; Το βασικό σημείο είναι η επιλογή, όχι η ιδεαλιστική εικόνα, αλλά η ειλικρίνεια με τη φάση της ζωής σου».
Οι τρεις βασικές ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν είναι:
- Μετά από μια συνάντηση με το άτομο, νιώθω ηρεμία ή ένταση;
- Μπορώ να είμαι ο εαυτός μου χωρίς συνεχείς προσαρμογές;
- Συνεχίζω τη σχέση από επιλογή ή επειδή νιώθω ότι πρέπει;
Μια σχέση που έχει νόημα προσφέρει υποστήριξη, φροντίδα και συνάφεια με την τρέχουσα φάση της ζωής. Αν, αντίθετα, βιώνεται ως βάρος, υποχρέωση ή πηγή εξάντλησης, αξίζει να εξεταστεί τι τη διατηρεί.
Πρακτικά βήματα
Αν οι απαντήσεις δείχνουν ότι η σχέση δεν λειτουργεί, η Έβα Περία προτείνει:
- Να αποδεχτούμε ότι δεν πρέπει όλες οι συνδέσεις πρέπει να είναι βαθιές. «Το συναισθηματικό μας δίκτυο είναι ποικιλόμορφο. Ορισμένες σχέσεις είναι στενές, άλλες καλύπτουν συγκεκριμένες ανάγκες», αναφέρει.
- Να εξετάσουμε ειλικρινά τον εαυτό μας και τη θέση που έχουν οι άνθρωποι στη ζωή μας σήμερα, ώστε να προσαρμόσουμε χρόνο, προσδοκίες και τρόπο σχέσης.
- Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απόσταση μπορεί να είναι η πιο υγιής λύση. «Η σωστή απόσταση επιτρέπει να κρατήσουμε κάποιον στη ζωή μας χωρίς να τον κάνουμε πρωταγωνιστή της ιστορίας μας», εξηγεί η ειδικός.
Αν αποφασιστεί η λήξη της σχέσης, είναι σημαντικό να γίνει με πλήρη επίγνωση όλων των εμπλεκόμενων. «Πρέπει να θυμόμαστε ότι εμείς δεν επωφελούμαστε πλέον από τη σχέση με τον ίδιο τρόπο, χωρίς να μεταθέτουμε ευθύνες ή να δημιουργούμε ενοχές. Η απόφαση θα έχει συναισθηματικό αντίκτυπο και απαιτεί υπευθυνότητα», επισημαίνει.
Η έννοια του αποχωρισμού και της προσωρινότητας δεν μας διδάσκεται όταν είμαστε παιδιά, αλλά είναι ουσιώδης. Οι σχέσεις εξελίσσονται, μερικές δυναμώνουν, άλλες απλώς εξασθενούν. «Η κατανόηση των σχέσεων μέσα από την προοπτική της προσωρινότητας σημαίνει να αποδεχόμαστε ότι δεν είναι όλα φτιαγμένα για να διαρκέσουν για πάντα, χωρίς αυτό να μειώνει την αξία της εμπειρίας», τονίζει η Έβα Περία.
