Η Gen Z λέει αντίο στα βαρετά τραπέζια -Η νέα τάση στα dinner parties που γίνεται viral
Η νέα εποχή του dinner party φέρνει πολυτέλεια, ατμόσφαιρα και αυθεντικές στιγμές γύρω από ένα τραπέζι.
Κάποτε, μια πρόσκληση σε τραπέζι έμοιαζε σχεδόν βασανιστική. Οι εικόνες ήταν πάντα ίδιες: αυστηρά λευκά τραπεζομάντιλα, κανόνες καλής συμπεριφοράς, προκαθορισμένες θέσεις και αμήχανες συζητήσεις με ανθρώπους που έπαιρναν τον εαυτό τους υπερβολικά σοβαρά.
Σήμερα όμως, το δείπνο στο σπίτι έχει μεταμορφωθεί από τη γενιά Ζ σε μία από τις πιο επιθυμητές κοινωνικές εμπειρίες και αποτελεί τη νέα εκδοχή της εξόδου για μια γενιά που αναζητά ουσία, αισθητική και αληθινή σύνδεση.
Η ανανέωση του dinner party από τη γενιά Ζ
Η σύγχρονη κουλτούρα γύρω από το τραπέζι δεν θυμίζει σε τίποτα τις παλιές, τυπικές συγκεντρώσεις.
Μια νέα γενιά δημιουργικών ανθρώπων, οικοδεσποτών και tastemakers επαναπροσδιορίζει το dinner party με τρόπο θεατρικό, προσωπικό και γεμάτο φαντασία.
Κεριά παντού, ιδιαίτερα tablescapes με αντίκες, vintage ποτήρια και πιάτα από ταξίδια, λουλούδια ειδικά σχεδιασμένα για κάθε περίσταση, ατμοσφαιρικά αρώματα και φαγητό που μοιάζει με έργο τέχνης συνθέτουν πλέον το σκηνικό των πιο περιζήτητων καλεσμάτων.
Η Μαρί Λουίζ Σιό, CEO των Pellicano Hotels και οικοδέσποινα διάσημων δείπνων, θεωρεί πως οι πιο αξέχαστες βραδιές είναι εκείνες που διαθέτουν «ζεστασιά, προσωπικότητα και έντονη αίσθηση περίστασης», όπως σημειώνει στο περιοδικό The Porter. Για την ίδια, κάθε δείπνο πρέπει να αποκτά τη δική του ταυτότητα και αφήγηση.
H εκδήλωση για τα 60 χρόνια του εμβληματικού Il Pellicano είχε αισθητική που παρέπεμπε ταυτόχρονα στη Μαρία Αντουανέτα και στα glamorous sixties, ενώ σε μια πιο ιδιωτική βραδιά στο La Posta Vecchia, η έμπνευση ήρθε από ένα τοπικό φεστιβάλ αγκινάρας, δοσμένο όμως με πεντάστερη φινέτσα. Όπως εξηγεί, το ζητούμενο είναι «να δημιουργούνται εμπειρίες που μοιάζουν προσωπικές και όχι υπερβολικά επίσημες ή επιτηδευμένες».
Η Λούσι Βέιλ από το LVF Creative Studio σημειώνει πως η επιθυμία για σπανιότητα έχει ενταθεί, με πελάτες που ζητούν από χειροποίητα ζωγραφισμένα τραπέζια μέχρι αντίκες και μωσαϊκά βάζα που ταιριάζουν στην αρχιτεκτονική του σπιτιού τους. Όμως αυτές οι λεπτομέρειες δεν υπάρχουν μόνο για εντυπωσιασμό. Υπηρετούν τη «συνολική αφηγηματική γραμμή» της βραδιάς.
Σημαντικότερο από την τελειότητα θεωρείται πλέον το συναίσθημα που δημιουργεί ένας χώρος. Η σεφ και σοσιαλιτέ Ρόμιλι Νιούμαν, που συχνά αποκαλείται «η Martha Stewart της Gen Z», πιστεύει ότι ο φωτισμός αλλάζει τα πάντα. «Χαμηλώστε όλα τα φώτα, σβήστε τα κεντρικά και γεμίστε τον χώρο με κεριά. Κάνουν τους πάντες να δείχνουν και να αισθάνονται υπέροχα».
Η Σάσα Μέι, συνιδρύτρια του supper club collective Yu & Mei στο Τορόντο, επιδιώκει μια ατμόσφαιρα «αναβαθμισμένη αλλά όχι επιτηδευμένη», ώστε οι καλεσμένοι να χαλαρώνουν πραγματικά. Η ίδια προτιμά μικρότερες και πιο προσεκτικά επιλεγμένες λίστες καλεσμένων, αποφεύγοντας δραστηριότητες που πιέζουν τους ανθρώπους να συμμετέχουν.
Το dinner party της νέας εποχής απομακρύνεται και από την ιδέα της «τέλειας παρέας». Η designer Ανίσα Κερμίς εξηγεί ότι παλιότερα προσπαθούσε να οργανώνει τους καλεσμένους με βάση τον χώρο εργασίας ή την προσωπικότητά τους, ώστε η συζήτηση να κυλά πιο εύκολα. Πλέον όμως προτιμά πιο αυθόρμητες συνθέσεις. «Αυτό κάνει μια βραδιά πραγματικά ξεχωριστή: η ανταλλαγή ιδεών, πολιτισμών, αναφορών και εμπειριών που γεννιέται όταν διαφορετικοί άνθρωποι συναντιούνται γύρω από το ίδιο τραπέζι».
Μέσα σε μια ψηφιακή καθημερινότητα γεμάτη αλγόριθμους και διαρκή βιασύνη, το δείπνο αποκτά ξανά τον ρόλο μιας σπάνιας ευκαιρίας για ουσιαστική ανθρώπινη επαφή. Και αυτό αλλάζει ακόμη και τον τρόπο που σερβίρεται το φαγητό.
Τα πολύπλοκα, αυστηρά δείπνα με οικοδεσπότες που περνούν όλο το βράδυ στην κουζίνα ανήκουν πια στο παρελθόν. Σήμερα, μεγαλύτερη αξία έχει ένας οικοδεσπότης που συμμετέχει πραγματικά στη βραδιά και απολαμβάνει την παρέα των καλεσμένων του. Οι private chefs έχουν γίνει βασικό κομμάτι αυτής της νέας πραγματικότητας, ενώ εφαρμογές όπως το Cheffie και το Gradito κάνουν την οργάνωση πολύ πιο εύκολη.
Για όσους συνεχίζουν να μαγειρεύουν οι ίδιοι, η τάση στρέφεται σε πιο χαλαρές και γενναιόδωρες μορφές φιλοξενίας. Η Ανίσα Κερμίς προτιμά να στήνει ένα μεγάλο βοηθητικό τραπέζι όπου όλα τα πιάτα είναι ήδη τοποθετημένα μαζί: σαλάτες, ψωμί, μαγειρευτά και αλείμματα. «Υπάρχει κάτι πολύ άμεσο και γενναιόδωρο όταν οι καλεσμένοι φτάνουν και βλέπουν όλο το τραπέζι στρωμένο από την αρχή».
Παράλληλα, οι πιο σύγχρονοι οικοδεσπότες εγκαταλείπουν σταδιακά και το κλασικό, στατικό δείπνο με όλους καθισμένους σε μία θέση όλο το βράδυ. Η Ρόμιλι Νιούμαν προτιμά μια πιο κινηματογραφική ροή, με κάθε στάδιο της βραδιάς να εξελίσσεται σε διαφορετικό χώρο του σπιτιού. Aπεριτίφ και ορεκτικά στο σαλόνι ή στον κήπο, κυρίως γεύμα στην τραπεζαρία και επιδόρπιο που λειτουργεί σαν μεγάλο φινάλε. Ένα τεράστιο τιραμισού που συναρμολογείται μπροστά στους καλεσμένους, ένα ασημένιο καροτσάκι με επιδόρπια ή ακόμη και ένα ξεχωριστό «δωμάτιο γλυκών» γεμάτο γλυκά μετατρέπουν το τέλος της βραδιάς σε εμπειρία.
«Υπάρχει κάτι πραγματικά χαρούμενο στο να αλλάζει η ενέργεια της βραδιάς και να συγκεντρώνονται όλοι ξανά γύρω από το τελευταίο κομμάτι του δείπνου», λέει η Κερμίς.
Και όταν το δείπνο τελειώνει, πολλές φορές ακολουθεί κάτι ακόμη πιο ζωντανό: ένα afterparty με cocktail bar και μουσική μέχρι αργά. Γιατί το σύγχρονο dinner party μπορεί να ξεκινά από το τραπέζι, αλλά σπάνια τελειώνει εκεί.
