Ο Γιάννης Οικονόμου με την παράσταση «ΦΛΙΤ» μας καλεί να ζήσουμε στο τώρα: «Είμαστε όλοι στο "μετά" και στο "θα"»
Πόσο γρήγορα θέλουμε να αλλάξουμε τη ζωή μας; Ο Γιάννης Οικονόμου πιάνει αυτή την ανάγκη της εποχής και την περνά μέσα από το χιούμορ, το παράλογο και μια σειρά από ερωτήματα που μας αφορούν όλους, με την παράσταση «ΦΛΙΤ», που ανεβαίνει από τις 19 Οκτωβρίου, σε σκηνοθεσία Εύης Νάκου.
Το νέο θεατρικό έργο του κινείται σε μια περιοχή όπου το χιούμορ συναντά το παράλογο και ο αυτοσαρκασμός ανοίγει δρόμο σε ερωτήματα που είναι πολύ πιο βαθιά από όσο αρχικά μοιάζουν. Τι σημαίνει πραγματικά να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι; Πόσο δικές μας είναι οι επιθυμίες που κυνηγάμε και πόσο έχουμε μάθει απλώς να ανταποκρινόμαστε στα «πρέπει» της εποχής;
Μιλώντας μας για τον εαυτό του, ξεκινά με την αμηχανία εκείνου που δεν του αρέσει να βρίσκεται στο επίκεντρο: «Έχει πάντα μία περίεργη άβολη αίσθηση να το μιλάς για τον εαυτό σου», μας λέει. Ο 36χρονος Οικονόμου, σπούδασε Μαθηματικά στα Ιωάννινα -«αυτό δεν πήγε και πολύ καλά, χωρίσαμε τα τσανάκια μας στα πέντε χρόνια», λέει με το χαρακτηριστικό του χιούμορ.
Η γραφή, αντίθετα, ήταν πάντα εκεί. «Γράφω από πολύ μικρός, μου αρέσει η ελευθερία που υπάρχει εκείνες τις στιγμές», λέει, και το «ΦΛΙΤ» είναι το πρώτο του έργο -εκδόθηκε και κυκλοφορεί από την ΚΑΠΑ εκδοτική -το οποίο ανεβαίνει στο Μικρό Γκλόρια στις 19 Οκτωβρίου, σε σκηνοθεσία Εύης Νάκου, με πρωταγωνιστές τον ίδιο και τον Αλέξανδρο Καναβό.
«ΦΛΙΤ», μια παράσταση για να βρούμε ποια είναι η ζωή που θέλουμε
Αυτό που αναδύθηκε στο έργο ήταν μια σκέψη για τον ρυθμό της εποχής μας: «Η αίσθηση, ή καλύτερα η μανία, που έχουμε όλοι να γίνονται τα πράγματα γρήγορα, έχει κάτι λοξό ως λογική». Το τίμημα, όπως το βλέπει, είναι διπλό. «Αν τα πράγματα γίνονται γρήγορα, χάνουμε ίσως την απόλαυση του ταξιδιού», σημειώνει, ενώ «όταν δεν επενδύεις χρόνο σε κάτι για να το κατακτήσεις, η συναισθηματική εμπλοκή με αυτό δεν υπάρχει καν».
«Δεν εννοώ πως όλα πρέπει να είναι δύσκολα στη ζωή, αυτό δεν είναι καθόλου ευχάριστο», εξηγεί. Η πρότασή του είναι πιο απλή και πιο ανθρώπινη: «Απλώς κάπως ίσως αν χαμηλώσουμε λίγο την ταχύτητα και καθίσει η σκόνη, να μπορούμε να παρατηρήσουμε το τι συμβαίνει γύρω μας». Και καταλήγει: «Είμαστε όλοι στο “μετά” και στο “θα” και έχουμε ξεχάσει το “τώρα” και το “εδώ”».
Η απαίτηση να είμαστε διαρκώς πιο παραγωγικοί, πιο υγιείς, πιο επιτυχημένοι, πιο ευτυχισμένοι μετατρέπεται εύκολα σε έναν αόρατο μηχανισμό πίεσης. Για τον ίδιο, το ζήτημα δεν είναι η ίδια η ανάγκη για εξέλιξη, αλλά το κατά πόσο οι στόχοι που υιοθετούμε είναι πράγματι δικοί μας.
«Όλο αυτό ακούγεται εξαιρετικά πιεστικό. Σίγουρα ο κόσμος κινείται ασύλληπτα γρήγορα μπροστά μας και όλοι τρέχουμε από πίσω να τον προλάβουμε. Υπάρχουν πολλά "φορεμένα" πρέπει σε όλους μας. Δεν ξέρουμε απαραίτητα αν μας εκφράζουν αλλά συνεχίζουμε και τα τηρούμε. Ίσως αν κοιτάξουμε προς τα μέσα μας και προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε τι είναι αυτό που θέλουμε πραγματικά, τότε όλο αυτό μπορεί να μη μας δημιουργεί πίεση αλλά να είναι κινητήριος δύναμη. Δεν είναι καθόλου εύκολο να το καταφέρεις αυτό, αλλά ίσως αυτό να είναι και ένα από τα κλειδιά της ευτυχίας».
Κι αν το θέμα είναι βαρύ, στο «ΦΛΙΤ» το κωμικό στοιχείο και το παράλογο λειτουργούν ως τρόποι προσέγγισης μιας πραγματικότητας που συχνά γίνεται δυσβάσταχτη ακριβώς επειδή την παίρνουμε υπερβολικά στα σοβαρά. Το χιούμορ, για τον ίδιο, δεν λειτουργεί ως αντίβαρο στη σκέψη, αλλά ως όχημά της.
«Είμαι ένας άνθρωπος που εκφράζεται συνεχώς με το χιούμορ. Όταν οι άνθρωποι γελάνε με τα αστεία μου, νιώθω υπέροχα. Ίσως αυτό να είναι και η άμυνά μου, αλλά αυτή είναι άλλη συζήτηση και μάλιστα, με τον ψυχολόγο μου. Στην τέχνη τώρα, θεωρώ το χιούμορ εξαιρετικό εργαλείο. Οι άνθρωποι είναι συνήθως πιο ανοιχτοί να εισπράξουν το μήνυμα αν είναι χαμογελαστοί. Αν μία παράσταση μιλάει για κοινωνικά ζητήματα χωρίς να υπάρχει χιούμορ, νιώθω πως γίνεται ομιλία στο TEDx. Η κωμωδία και το χιούμορ, δίνουν ανάσες ανακούφισης και κάνουν θέματα που θεωρούνται "βαριά", να φαίνονται στα μάτια μας ίσως λίγο πιο ελαφρά εκείνη τη στιγμή. Επιπλέον, αυτή η αντίστιξη που υπάρχει ανάμεσα στο σοβαρό και το αστείο, μου φαίνεται υπέροχο έδαφος για καλλιτεχνική έκφραση».
Σε μια εποχή όπου τα social media έχουν μετατρέψει τη σύγκριση σε σχεδόν καθημερινό αντανακλαστικό, το «ΦΛΙΤ» θα μπορούσε εύκολα να διαβαστεί και ως σχόλιο πάνω στην κατασκευασμένη εικόνα μιας ζωής διαρκώς καλύτερης, πιο επιτυχημένης και πιο επιθυμητής.
Ο ίδιος, ωστόσο, αφήνει το έργο ανοιχτό στις αναγνώσεις του κοινού. «Πράγματι, αυτή είναι μία σκέψη που μπορεί να έρθει στο μυαλό με το ΦΛΙΤ. Η αλήθεια είναι πως δεν το είχα καθόλου στον νου μου. Όταν έβλεπα το έργο να χτίζεται μπροστά μου, αυτό που γέμιζε το μυαλό ήταν κάτι άλλο, αλλά δε θέλω να το πω για να μην σας προκαταλάβω. Είναι πολύ ενδιαφέρον να ακούω τι εισέπραξε το κάθε μυαλό από την ιστορία μου. Είναι όμορφο να είναι τα πράγματα ανοιχτά».
Ο Γιάννης Οικονόμου δεν είναι μόνο ο άνθρωπος που το έγραψε, αλλά και εκείνος που καλείται να το υπηρετήσει επί σκηνής, μαζί με τον Αλέξανδρο Καναβό. Η μετάβαση από τη γραφή στην υποκριτική έφερε μαζί της και μια διαφορετική μορφή έκθεσης.
«Με την ολοκλήρωση του έργου, στις πρώτες αναγνώσεις που έκανα μόνος μου, συνειδητοποίησα πως υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία του εαυτού μου. Στην αρχή τρόμαξα λιγάκι γιατί με έπιασε ένας φόβος έκθεσης, αλλά σιγά-σιγά αυτός υποχώρησε και βγήκε στην επιφάνεια η ανάγκη μου να πω αυτή την ιστορία. Πέραν αυτού, το να σκηνοθετεί κάποιο άλλο άτομο το έργο σου, είναι κάπως σα να οδηγούν το αυτοκίνητό σου. Με την έννοια ότι θα το έδινες μόνο αν υπήρχε απόλυτη εμπιστοσύνη. Έτσι ένιωσα με την σκηνοθέτιδά μας, την Εύη. Στις πρόβες μας έχει ανοίξει δρόμους που δεν είχα σκεφτεί και αυτό κάπως ανανέωσε και ενίσχυσε ακόμα περισσότερο την αγάπη μου και το ενδιαφέρον μου για το έργο».
Και τελικά, τι μένει όταν πέσει η αυλαία; Τι θα ήθελε ο δημιουργός να πάρει μαζί του ο θεατής, πέρα από μια βραδιά γέλιου και μια ιστορία που ίσως τον διασκέδασε;
«Αυτή είναι η αγαπημένη μου ερώτηση! Πιστεύω πως το θέατρο είναι ένα πανίσχυρο μέσω για να μοιραστείς τις σκέψεις σου με τους ανθρώπους. Η παράσταση αναφέρεται συχνά στα πιστεύω. Τα πιστεύω μας, μας ορίζουν και μας οδηγούν. Θα ήθελα το ΦΛΙΤ να είναι για το κοινό ένα "τυράκι" ας πούμε για να κοιτάξουν λίγο πιο αναλυτικά την κοσμοθεωρία τους και να αρχίσουν ει δυνατόν να διαπραγματεύονται κάποιες απόψεις τους που μέχρι τώρα θεωρούσαν πως δεν αλλάζουν. Στη ζωή τίποτα δεν είναι σταθερό, γιατί να είναι παγιωμένες οι απόψεις μας για αυτήν;».
info
«ΦΛΙΤ», του Γιάννη Οικονόμου
Θέατρο Μικρό Γκλόρια, Ιπποκράτους 7
Από 19 Οκτωβρίου -8 Δεκεμβρίου 2026, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Προπώληση: www.more.com/gr-el/tickets/theater/flit
Συντελεστές
Κείμενο: Γιάννης Οικονόμου
Σκηνοθεσία: Εύη Νάκου
Μουσική: Φάνης Σακελλαρίου
Σκηνογραφία: Μάρθα Κυριακίδου
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Θετάκης
Φωτογραφίες / Τρέιλερ: Χρήστος Συμεωνίδης
Επιμέλεια κίνησης: Μάρω Πέτλη
Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Νικολοπούλου
Γραφιστικά: Γιώτα Φώτου
Κατασκευή σκηνικού: ergon-ioannou scenica
Παραγωγή: ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ ΑΜΚΕ
Επικοινωνία: Μάρθα Κοσκινά
Παίζουν: Αλέξανδρος Καναβός, Γιάννης Οικονόμου
