Ηλιάνα Γαλάνη: «Ήθελα να δείξω και τη δική μου πλευρά στα social media. Είχα ταυτιστεί ως "Χαρά"»
Η Ηλιάνα Γαλάνη μιλά στο Bovary.gr για την επιστροφή στο «Σόι σου», τη ζωή της εκτός τηλεοπτικών πλατό, την ενασχόλησή της με τα social media και το πώς είναι να μεγαλώνεις μπροστά στις κάμερες.
Η Ηλιάνα Γαλάνη μπήκε στον κόσμο της τηλεόρασης σχεδόν τυχαία, όταν ήταν μόλις εννέα ετών. Ένα τηλεφώνημα, ένα κάστινγκ και ένας ρόλος στο «Σόι σου» ήταν αρκετά για να αλλάξουν την καθημερινότητά της και να τη συστήσουν στο τηλεοπτικό κοινό ως τη μικρή Χαρά. Για εκείνη, ωστόσο, όλα έμοιαζαν περισσότερο με παιχνίδι παρά με την αρχή μιας επαγγελματικής πορείας.
Τα χρόνια πέρασαν, η σειρά ολοκλήρωσε τον πρώτο της κύκλο και η Ηλιάνα μεγάλωσε μακριά από τα τηλεοπτικά πλατό, επιλέγοντας να επενδύσει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο: εκείνον των social media. Όπως παραδέχεται, είχε ανάγκη να δείξει ποια είναι πέρα από τον χαρακτήρα με τον οποίο είχε ταυτιστεί από παιδί. Να πάψει να είναι μόνο η «Χαρά από το Σόι» και να συστηθεί ξανά, αυτή τη φορά ως Ηλιάνα.
Η επιστροφή της σειράς έξι χρόνια αργότερα την έφερε ξανά μπροστά στην κάμερα και δίπλα στους ανθρώπους με τους οποίους ουσιαστικά μεγάλωσε. Μάλιστα, ήταν εκείνη που κλήθηκε να γυρίσει την πρώτη σκηνή της νέας σεζόν, μόνη της και με το άγχος μιας επιστροφής που μέχρι λίγο καιρό πριν δεν πίστευε ότι θα συμβεί πραγματικά.
Σήμερα, έχοντας ολοκληρώσει τα γυρίσματα και ετοιμάζοντας τις καλοκαιρινές της διακοπές, μιλά στο Bovary.gr για το reunion του «Σογιού», τη συγκίνηση της επιστροφής, τα παιδικά χρόνια ανάμεσα σε σχολείο και γυρίσματα, αλλά και την ανάγκη της να χαράξει τη δική της διαδρομή. Θυμάται την έφηβη που πέρασε την καραντίνα ανεβάζοντας TikTok στην ταράτσα, μιλά για την αναγνωρισιμότητα και την κριτική, αλλά για τη σχέση της με τα social media.
Ηλιάνα, σε τι φάση σε πετυχαίνουμε;
Λοιπόν, εγώ τώρα είμαι στην πιο χαλαρή μου φάση. Τελειώσαμε τα γυρίσματα της έκτης σεζόν του «Σογιού», οπότε τώρα είμαι σε φάση που διακοπάρω και χαλαρώνω, μέχρι να ξεκινήσουμε τα γυρίσματα για την επόμενη σεζόν.
Οπότε, θα συνεχιστεί και του χρόνου το «Σόι Σου».
Είναι η πιο πετυχημένη κωμική σειρά της τηλεόρασης αυτή τη στιγμή. Οπότε θα συνεχίσουμε.
Τι πλάνα έχεις για το καλοκαίρι;
Θα πάω διακοπές στη Νάξο, τώρα σε δύο μέρες φεύγω. Με προλάβατε! Και μετά Αύγουστο στο χωριό.
Ποιο χωριό;
Είμαι από τη Λαμία. Αλλά το χωριό μου είναι στο Κραπενήσι κοντά.
Ωραία, πάμε λίγο και στο reboot του «Σογιού». Εσύ το περίμενες να γίνει;
Ακουγόταν κάθε χρόνο ότι θα ξαναξεκινήσει. Ποτέ δεν το πίστεψα, μέχρι που όντως άκουσα από πολλούς που το έλεγαν και μετά μας πήραν και το επίσημο τηλέφωνο και μας είπαν «Θα ξεκινήσουμε, ελάτε να τα πούμε». Εκεί το συνειδητοποίησα, όταν πήγαμε να κάνουμε τις πρώτες πρόβες.
Πώς ένιωσες εκείνη την ώρα; Σοκαρίστηκες;
Ήταν ένα μικρό σοκ. Δεν ένιωσα βέβαια ότι έχει περάσει και πολύς καιρός, γιατί ανά καιρούς η Βάσια (σ.σ. Γκολφινοπούλου) βλέπαμε κάποιους ηθοποιούς από το καστ -είχαμε επαφές με τον Μελέτη (σ.σ. Ηλία), τη Βάσω (σ.σ. Λασκαράκη), τη Βίβιαν (σ.σ. Κοντομάρη). Οπότε, ξέρεις, υπήρχε μια επαφή αυτά τα χρόνια. Αλλά δεν ένιωσα άβολα, το οποίο είναι καλό. Λίγο, εννοείται, είχα άγχος, γιατί είμαι και τέτοιο άτομο γενικά -είμαι λίγο αγχώδης. Αλλά, ok. Το συνήθισα γρήγορα.
Για πες μας λίγο για το πρώτο γύρισμα στο reunion. Πώς ήταν;
Αρχικά θα σου πω -fun fact- ότι ήμουν η πρώτη σκηνή της σεζόν. Οπότε, έπρεπε να πάρω λίγο τα πάνω μου, για να ξεκινήσουμε το γύρισμα. Και ήμουν και μόνη μου στη σκηνή! Είχα πολύ άγχος και δεν ήξερα και πώς θα το κάνω μετά από έξι χρόνια.
Μια συγκινητική στιγμή από το reunion;
Δεν τους είδα όλους μαζί από το πρώτο γύρισμα. Γύρισμα όλοι μαζί κάναμε πολύ αργότερα. Αλλά, έχω μια συγκινητική στιγμή άμα θες να σου πω από γύρισμα.
Φυσικά.
Ήταν το επεισόδιο των Χριστουγέννων, που επέστρεφε στην οικογένεια ο Άρης, ο Ευθύμης ο Ζησάκης, που έλειπε τόσα χρόνια. Και τα κλάματα τα δικά μου ήταν αληθινά. Όντως έκλαιγα!
Από το τελευταίο επεισόδιο της παλαιότερης σεζόν μέχρι τώρα, είχες κρατήσει επαφή με το καστ;
Ναι, πιο πολύ όμως με τους τηλεοπτικούς μου γονείς -τον Μελέτη και τη Βάσω. Δεν είχα την ευκαιρία να μιλάω με όλους, είμαστε και πολλά άτομα. Με τον Μελέτη και τη Βάσω, όμως, είχαμε κρατήσει επαφή. Ειδικά αν χρειαζόμουν κάποια βοήθεια, ήταν πάντα πρόθυμοι. Και με τη Βάσια, φυσικά, την τηλεοπτική μου αδερφή.
Πάμε λίγο πίσω, να μας πεις πώς βρέθηκες στο «Σόι σου».
Ήταν πολύ τυχαίο. Εγώ γενικά με τον χώρο δεν είχα καμία σχέση, ούτε οι γονείς μου. Στο φροντιστήριό μου στα Αγγλικά, όταν ήμουν 9 χρονών, δούλευε μια κοπέλα, η Γρηγορία, ως γραμματεία, η οποία είχε επαφή λίγο με θέατρο και υποκριτική. Η ίδια μου είπε «Είσαι πολύ όμορφο κοριτσάκι. Έχω ένα τηλέφωνο να σου δώσω» και μου έδωσε τον αριθμό του πρακτορείου όπου ξεκίνησα τελικά. Και της λέω «ευχαριστώ θα το σκεφτώ».
Εγώ δεν είχα την κριτική σκέψη τότε, να καταλάβω τι σημαίνει αυτό. Το είπα στους γονείς μου και μου λένε «Τέλεια, θέλεις να πάμε;» και συμφώνησα αμέσως γιατί ήμουν παιδί με πολλή ενέργεια, ήθελα να κάνω πράγματα. Παρόλο που ντρεπόμουν, ήθελα να δείξω τις ικανότητές μου.
Έτσι, λοιπόν, πάω στο πρακτορείο, δίνω τα στοιχεία μου, βγάζουν φωτογραφίες, βίντεο. Κάποια στιγμή μου λένε οι γονείς μου ότι μου πρότειναν ρόλο στο «Σόι Σου». Εγώ δεν την ήξερα τη σειρά -μπήκα τον δεύτερο χρόνο.
Στην αρχή έλεγα με τίποτα, αλλά με παρότρυναν ο γονείς μου. Και κάπως έτσι ξεκίνησα.
Και πέρασες από κάστινγκ;
Κανονικά, ναι.
Πώς ήταν η εμπειρία για ένα 9χρονο κορίτσι το κάστινγκ;
Ξέρεις τι, νιώθω ότι δεν είχα το mindset που έχω τώρα, ότι είναι κανονική δουλειά. Ότι πρέπει να είσαι καλή για να σε πάρει ο άλλος. Εγώ πήγα έτσι. «Γεια σας, είμαι η Ηλιάνα». Ήμουν στον κόσμο μου. Αλλά μάλλον αυτό βοήθησε.
Εσύ, σαν παιδί, «θαμπώθηκες» από τον χώρο στην αρχή; Με την έννοια ότι, αυτά που έβλεπες στο σαλόνι του σπιτιού σου από την τηλεόραση, τα βλέπεις τώρα live. Ή ήταν λίγο σαν παιχνίδι για σένα;
Το έβλεπα πιο πολύ σαν παιχνίδι και σαν χόμπι. Δεν το έβλεπα τόσο ως δουλειά. Ούτε είχα θαμπωθεί, όπως είπες, από όλο αυτό που συνέβαινε. Γιατί, όπως σου είπα και πριν, δεν είχα συνειδητοποιήσει ακριβώς τι συνέβαινε. Οπότε, το έβλεπα ξεκάθαρα ως μια εξωσχολική δραστηριότητα.
Σε δυσκόλεψε αυτό; Να συνδυάζεις σχολείο και γύρισμα;
Λίγο ναι, προς το τέλος. Γιατί εγώ ξεκίνησα Τετάρτη Δημοτικού, οπότε τότε δεν είχα και τις υποχρεώσεις του αιώνα. Προς το Γυμνάσιο, που μεγάλωνε η ύλη των μαθημάτων, δυσκολεύτηκα περισσότερο. Αν και πιο πολύ νομίζω με ζόριζε η απόσταση, γιατί τα γυρίσματα ήταν μακριά. Οπότε, μετά το σχολείο έπρεπε
κατευθείαν να πάω με το αμάξι στο γύρισμα -και εκείνη την ώρα το μεσημέρι η κίνηση ήταν απίστευτη. Και μετά έπρεπε να γυρίσω πάλι σπίτι και να διαβάσω. Ήταν full πρόγραμμα.
Σαν παιδί είχες πάρα πολλές υποχρεώσεις. Είχες όμως χρόνο για σένα, να κάνεις παρέες, να βγεις λίγο, να παίξεις στη γειτονιά με τα άλλα παιδιά; Πώς αλλιώς θυμάσαι την παιδική σου ηλικία;
Με θυμάμαι σαν παιδί να κατεβαίνω, να παίζω στο δρόμο. Κάτι το οποίο δεν το βλέπω πλέον. Είχα και τα ξαδέρφια μου στο απέναντι σπίτι. Κατεβαίναμε όλα τα παιδιά της γειτονιάς και παίζαμε από το απόγευμα μέχρι το βράδυ. Και θυμάμαι πάρα πολύ και στη Λαμία που πήγαινα -πάλι με τα ξαδέρφια μου- που κάναμε ποδήλατο, παίζαμε με τα Nerf.
Με το σχολείο τι σχέση είχες;
Ήμουν κομπλέ μέχρι την Τρίτη Γυμνασίου. Μετά στο Λύκειο κάπου χαλάσαμε. Ήμουν καλή μαθήτρια μπορώ να πω, δεν είχα ποτέ πρόβλημα. Αλλά, μετά, ξέρεις, αλλάζει λίγο και ο εαυτός σου. Τα βλέπεις λίγο αλλιώς. Αλλάζει η ύλη, αλλάζουν τα πάντα. Η κοσμοθεωρία ολόκληρη.
Τελειώνεις τη σειρά 12-13 χρονών. Σαν έφηβο κορίτσι πώς ήσουν; Πέρασες την επανάστασή σου;
Είχα πολλά νεύρα. Η μαμά μου έλεγε «δεν ξέρω τι είχες πάθει, αλλά ήσουν άλλο παιδί». Αντιδρούσα πάντα -ακόμα και τώρα, κάποιες φορές. Δεν μου έχουν φύγει μάλλον όλα τα νεύρα ακόμα! Ήμουν λίγο δύσκολη.
Τότε πώς περνούσες το χρόνο σου; Σου άρεσε να κάνεις πράγματα μόνη σου ή είχες πάλι παρέες;
Όχι, είχα και παρέες. Είμαι άνθρωπος που θέλω να είμαι και μόνη μου κάποιες φορές, να θέλω την ηρεμία μου. Αλλά πιο πολύ θέλω να βγαίνω. Τότε, βέβαια, ήταν τότε που είχε αρχίσει και ο Covid. Οπότε, πέρασα ενάμιση χρόνο σπίτι. Χωρίς να κάνω τίποτα. Οπότε, μάλλον μπορεί να επηρέασε και αυτό.
Για ένα έφηβο κορίτσι πρέπει να ήταν πολύ περιοριστικό αυτό.
Ήταν. Σκέψου ότι ουσιαστικά, το μόνο που έκανα ήταν να ανεβαίνω στην ταράτσα μου και να βγάζω TikTok.
Μετά το «Σόι», πώς και δεν ασχολήθηκες με την υποκριτική;
Δεν προέκυψε και δεν με ενδιαφέρεται ταυτόχρονα. Ήξερα ότι το κομμάτι της υποκριτικής το είχα ζήσει μέχρι ένα σημείο. Παράλληλα, είχα ξεκινήσει πολύ δυναμικά τα social. Πήγαινα πολύ καλά. Οπότε, σκεφτόμουν ότι την υποκριτική μπορώ να την κάνω και αργότερα. Τα social τώρα που τα έχω και μου αρέσουν και πολύ γιατί να μην τα εξελίξω και να τα κάνω καλύτερα;
Ήθελα και να δείξω και τη δική μου πλευρά, ως Ηλιάνα. Γιατί ένιωθα ότι είχα χαρακτηριστεί πάρα πολύ με τον ρόλο, είχα ταυτιστεί ως «Χαρά». Δεν υπήρχε το Ηλιάνα. Οπότε, ήθελα να δείξω και τον αληθινό μου εαυτό.
Και αφού έδωσα Πανελλήνιες αλλά δεν πέρασα, δεν ήθελα να ξαναδώσω. Άρχισα, λοιπόν, να δουλεύω μήπως πάω σε κάποια ιδιωτική σχολή να ασχοληθώ με κάτι άλλο, με social κυρίως.
Έτσι κι αλλιώς, μπορώ να τα κάνω και τα δύο -social media και υποκριτική. Γιατί ξέρω ότι αν το πάρω απόφαση θα μπορέσω να το κάνω. Γιατί, η υποκριτική δεν έχει όριο. Γενικά δεν αφήνω τίποτα, γιατί δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να προκύψει.
Μας είπες πριν ότι είχες κι ένα θέμα με το Instagram, ενώ το έχεις φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο. Τι έγινε;
Μπαίνω ένα ωραίο βράδυ στην εφαρμογή και μου λέει το Instagram σας έχουμε απενεργοποιήσει τον λογαριασμό προσωρινά…
Σοκ εσύ.
Δεν μπορούσα να μιλήσω με κανέναν. Ευτυχώς είχα φίλους στο TikTok και στα SMS του iPhone να τους πω ότι δεν έχω Instagram, μη με ψάχνετε εκεί. Γιατί ο λογαριασμός μου δεν φαινόταν ούτε στους άλλους.
Πόσους followers είχες τότε;
Είχα 130.000.
Είχες πολύ δυνατό προφίλ.
Ναι. Και δεν με ενόχλησε τόσο αυτό, αλλά περισσότερο ότι είχα όλες μου τις αναμνήσεις, γιατί από το 2016 που έχω Instagram μέχρι τώρα έχουν περάσει 10 χρόνια. Και 10 χρόνια απλά χάθηκαν.
Έκανα τα αιτήματα που σου βγάζει το Instagram να δείξεις τα στοιχεία σου για επιβεβαίωση λογαριασμού. «Ευχαριστούμε» λέει, «κάνατε το αίτημά σας, θα σας ειδοποιήσουμε». Εγώ ήμουν από πάνω και περίμενα! Έστελνα full mails, είχα σπαμάρει πάρα πολύ, χωρίς να παίρνω απάντηση.
Και μετά από δύο μέρες παίρνω την ειδοποίηση ότι έκλεισε μόνιμα ο λογαριασμός. Και λέω «ωραία, την κάτσαμε, δεν έχω να κάνω τίποτα άλλο». Έψαχνα, έψαχνα, ρωτούσα άτομα, κανένας δεν ήξερε τίποτα. Έψαχνα και στο TikTok γιατί από πέρσι έχω δει πολλά accounts που το είχαν πάθει. Αλλά το θέμα είναι ότι λογαριασμός μου έκλεισε χωρίς λόγο. Απλά μου είπαν «δεν ακολουθείτε τα guidelines του community», χωρίς να μου δώσουν κάποια απόδειξη γι’ αυτό.
Την αναγνωρισιμότητα πώς τη βιώνεις; Σε αναγνωρίζουν στον δρόμο;
Ναι. Είχε σταματήσει αυτό για λίγο, το διάστημα που τελείωσε το «Σόι». Αλλά τώρα που ξανάρχισε, συμβαίνει πάλι. Φυσικά, δεν με ενοχλεί, αλλά υπάρχουν και στιγμές που, ρε παιδί μου, άμα έχει πολύ κόσμο θα ντραπώ -λόγω του ότι είμαι λίγο άβολος άνθρωπος.
Εννοείται ότι θα βγάλω φωτογραφίες και ό,τι θέλει ο κόσμος, αλλά ξέρεις τυχαίνουν και συμβάντα που μπορεί να σε φωνάξει απ' την άλλη άκρη ο άλλος και να σου πει «Εσύ, είσαι Χαρά από το “Σόι!”» και μετά γυρνάει όλος ο υπόλοιπος κόσμος.
Είχες πει σε μία συνέντευξή σου ότι οι συμμαθητές σου είχαν πει ότι είχες καβαλήσει το καλάμι κάποια στιγμή;
Ότι με χαρακτήριζαν ψώνιο. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι είχα ψωνιστεί γιατί δεν μιλούσα για τον ρόλο μου. Δεν έλεγα «γεια σας, είμαι η Ηλιάνα και παίζω στο "Σόι σου"». Ποτέ. Και δεν ήθελα, ένιωθα άβολα να το λέω. Οπότε, μάλλον λόγω του ότι είχα κάνει και YouTube κανάλι τότε και είχα αρχίσει να μπαίνω λίγο στο διαδίκτυο, μπορεί γι' αυτό να με φώναζαν ψώνιο. Αλλά, εντάξει, είναι παιδιά. Σίγουρα μπορεί να παίζει ρόλο και μια δόση ζήλιας.
Σε είχες στενοχωρήσει αυτό τότε;
Όχι. Δεν με ένοιαζε. Η αλήθεια είναι. Ήμουν λίγο ακομπλεξάριστη γενικά.
Την κριτική τώρα πώς τη βιώνεις;
Κοίτα, ανάλογα την κριτική. Άμα η κριτική έχει όντως υπόβαθρο και αυτό που λέει ο άλλος έχει μια βάση ναι, θα την ακούσω, μήπως και βελτιωθώ κι εγώ και εξελιχθώ. Αν, όμως, μου λες άκυρα πράγματα ή απλά κάθεσαι και σχολιάζεις αρνητικά και λες και χυδαία πράγματα, γιατί να ασχοληθώ; Πιο πολύ εκνευρίζομαι, όχι απαραίτητα γιατί νιώθω ότι αδικούμαι ή κάτι τέτοιο, αλλά επειδή σκέφτομαι… γιατί να κάτσεις να γράψεις ένα αρνητικό σχόλιο από τη στιγμή που απλά μπορείς να προσπεράσεις ένα post; Δηλαδή, έχει τύχει να απαντήσω με σαρκασμό σε σχόλια. Μόνο για αυτό το λόγο.
Θέλουμε να μας πεις και μια σκηνή που δεν μπορούσατε να γυρίσετε με τίποτα απ' τα γέλια στο «Σόι σου».
Δεν μου έρχεται μία συγκεκριμένη. Υπάρχουν όμως πολλές φορές που θυμάμαι όντως να μην μπορούμε να συνεχίσουμε σκηνή από τα γέλια. Αυτό γίνεται συνήθως με πολλά άτομα. Όταν είμαστε πολλοί και κάποιον τον πιάσει νευρικό γέλιο, θα πιάσει και τον άλλον. Και μετά δεν μπορείς να συνεχίσεις εύκολα.
Μάλιστα, φέτος έχει γίνει αρκετές φορές με τον κύριο Γιαννόπουλο. Μας πιάνει γενικά όλους για κάποιο λόγο στο γύρισμα των Χαμπέων αυτό το πράγμα. Οπότε, μετά χρειάζεσαι σίγουρα λίγα λεπτά για να συνέλθεις.
Με τον καθρέφτη τι σχέση έχεις; Σου αρέσει να φροντίζεις τον εαυτό σου όταν βγαίνεις, να είσαι ωραία ντυμένη;
Ναι, μ' αρέσει πολύ. Όχι απαραίτητα για να δειχτώ. Πιο πολύ για να νιώθω εγώ καλά. Οπότε, προτιμώ να αφιερώσω λίγο χρόνο να κάνω skincare, να βαφτώ, να φτιάξω τα φρύδια μου, τα μαλλιά μου, ώστε να νιώθω και εγώ καλύτερα μες στη μέρα μου. Αλλά, εννοείται ότι υπάρχουν και μέρες που βαριέμαι και δεν θέλω να κάνω πολλά πράγματα.
Αν χρειαστεί να περιγράψεις το στιλ σου πώς θα το περιέγραφες;
Πολύ streetwear. Μη με βλέπεις τώρα έτσι. (γέλια) Δεν ντύνομαι έτσι γενικά. Έτσι θα ντυθώ άμα έχω να πάω σε κάποιο event ή κάπου πιο επίσημα…
Συνήθως τι φοράς δηλαδή;
Φαρδιά τζιν, τοπάκια. Τον χειμώνα φούτερ ή πιο κολλητές μπλούζες με oversized τζάκετ.
Και όταν λες skincare, τι κάνεις συνήθως; Η πρωινή και βραδινή σου ρουτίνα, ποια είναι;
Δεν έχω πρωινή ή βραδινή ρουτίνα. Αυτό εννοούσα όταν σου είπα ότι βαριέμαι κάποιες φορές, γιατί δεν την ακολουθώ πάντα, αλλά έχω πάντα στο νεσεσέρ μου toner και ενυδατική. Πριν βαφτώ, για παράδειγμα, θα βάλω primer. Ή μετά το μακιγιάζ θα βάλω το toner με την ενυδατική.
Στον ελεύθερό σου χρόνο τι σου αρέσει να κάνεις; Πώς αποφορτίζεσαι;
Κυρίως, θα ασχοληθώ λίγο με τα βίντεο -μπορεί να κάνω κανένα edit. Αλλά γενικά, δεν θα σου πω ψέματα, θα κάτσω στο TikTok να ηρεμήσω -που δεν ηρεμώ πάντα με αυτά που βλέπω. Δεν έχω πολλά χόμπι, αλλά θα ήθελα να έχω. Υπήρχε μια φάση στη ζωή μου που, αν βαριόμουν θα έκανα και κανένα workout, αλλά τώρα δεν μου βγαίνει. Είναι ανάλογα τη φάση που θα βρίσκομαι.
Ελληνική τηλεόραση βλέπεις;
Δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση η αλήθεια είναι. Αλλά μου αρέσει πολύ το «Μπαμπά Σ' Αγαπώ». Έχω δει πολλά μικρά κλιπάκια στο TikTok.
Από ξένες σειρές βλέπεις τίποτα;
Ναι, στο Netflix και το Amazon Prime.
Είδες και το Off Campus;
Εννοείται. Δεν καταλαβαίνεις τι εμμονή είχα φάει. Τώρα προσπαθώ να πείσω το αγόρι μου να το δει, αλλά δεν θέλει. Έπεισα τη Βάσια, όμως. Το είδε και της άρεσε.
Θυμάμαι είχες πει ότι με το αγόρι σου είχατε σχέση από απόσταση.
Άκου. Εγώ με το αγόρι μου έχουμε πολλή ιστορία. Όταν τα είχαμε από απόσταση ήταν για τρεις μήνες, εγώ δεκάξι χρονών. Οπότε ουσιαστικά δεν τα είχαμε. Τώρα είναι εδώ, είμαστε μαζί δύο χρόνια.
Τι σου δίνει περισσότερη χαρά μες στη μέρα σου;
Οι γάτες μου. Έχω μεγάλη αγάπη για τα κατοικίδιά μου. Έχω και ένα σκύλο, είναι το νέο μέλος της οικογένειας.
Πόσες γάτες έχεις.
Τρεις. Ο Σίμπα, η Ήβη και η Ίρις. Και το σκυλάκι το λένε Κίρα.
Και τι σε κάνει να θυμώνεις.
Πολλά πράγματα. Για παράδειγμα, να έχω κάτι στο πρόγραμμά μου και να μη μου βγει ή να μου το ακυρώσει ο άλλος. Εκεί έχω τρελαθεί. Έχει τύχει πάρα πολλές φορές να έχω κανονίσει να βγω, να έχω προετοιμαστεί ψυχολογικά, να έχω αρχίσει να ετοιμάζομαι και να μου λέει ο άλλος «τελικά άστο». Επίσης, μπορεί να νευριάσω αν ξυπνήσω πολύ νωρίς το πρωί, γιατί δεν είμαι καθόλου πρωινός τύπος.
Και ο μεγαλύτερος σου φόβος;
Οι μαριονέτες και οι κλόουν. Όχι σε ακραίο βαθμό, αλλά άμα δω ένα κλόουν έτσι να με κοιτάει έτσι από τη γωνία, ναι, θα τρομάξω.
Και κλείνοντας, πες μας ένα όνειρο που θα ήθελες να πραγματοποιηθεί τα επόμενα χρόνια.
Εγώ σαν όνειρα βάζω τα ταξίδια. Θέλω να πάω σε πάρα πολλές χώρες και ένας από τους τοπ προορισμούς για μένα είναι το Λος Άντζελες. Οπότε, αν μπορέσω να πάω εκεί θα νιώθω πολύ ολοκληρωμένη.
