Μιχάλη Σαράντη, ποια είναι ήταν η μεγαλύτερή σου ανασφάλεια μεγαλώνοντας;
Ο Μιχάλης Σαράντης εγκαινιάζει τη νέα βίντεο στήλη του Bovary, The Booth.
της Βάνας Κράβαρη
Τη μέρα που ο Μιχάλης Σαράντης ήρθε στο στούντιο, το μούδιασμα από τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη ήταν ακόμα εκεί. Στην ερώτηση ποιο τραγούδι του ξεχωρίζει, δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη: «Θέλω να γυρίσω».
Ο πρώτος καλεσμένος του The Booth γύρισε κι εκείνος πίσω. Στη μεγαλύτερη ανασφάλεια των παιδικών του χρόνων, στην απώλεια που τον καθόρισε. Μίλησε για την προκατάληψη που συναντά συχνότερα απέναντί του και για την πατρότητα, που μίκρυνε το «εγώ» του και τον απελευθέρωσε από την ανάγκη να περιστρέφονται όλα γύρω του. Για το κυνήγι της τελειότητας και μια φράση που έχει χαραχτεί στο μυαλό του.
Η κουβέντα έφτασε στην «Κουζίνα» του Γιώργου Κουτλή, που επιστρέφει για δεύτερη σεζόν στο Θέατρο Κιβωτός, αλλά και σε ένα δίλημμα που απαιτεί άλλου είδους ειλικρίνεια: Σάββατο βράδυ, παίζει η ΑΕΚ, παίζει και μια ταινία στο θερινό. Πού θα τον βρούμε;
Λίγα λόγια για το The Booth
Το The Booth ξεκίνησε από μια ιδέα πίσω από την κουρτίνα ενός photobooth στη Φλωρεντία. Εκεί όπου μπαίνεις με χαρά και λίγη αμηχανία, κοιτάς τον φακό και αποφασίζεις ποιος θα είσαι για τα επόμενα δευτερόλεπτα. Κι ύστερα το φλας σε προλαβαίνει. Βγαίνεις κρατώντας μια μικρή απόδειξη ότι ήσουν κι εσύ εκεί.
Αυτή την αίσθηση κρατά η ασπρόμαυρη στήλη βίντεο όπου διάσημα πρόσωπα κάθονται απέναντι από την κάμερα και απαντούν σε ερωτήσεις προσωπικές, παιχνιδιάρικες, κάπως αδιάκριτες ή εντελώς απρόσμενες. Για όσα αγαπούν χωρίς εξήγηση, όσα θα προτιμούσαν να ξεχάσουν, τις μικρές τους παραξενιές. Για πράγματα που σπάνια χωρούν σε ένα βιογραφικό, αλλά μπορούν να σε κάνουν να συμπαθήσεις κάποιον μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα.
Εδώ, η παύση έχει τη θέση της. Το γέλιο επίσης. Όπως και εκείνο το βλέμμα λίγο πριν από το «αυτό τώρα πρέπει να το απαντήσω;».
Κάθε συνάντηση, ένα κινούμενο πορτρέτο. Μια μικρή απόδειξη ότι, για λίγο, κάποιος αφέθηκε να τον δεις πραγματικά.
