Τα διαιτητικά ροφήματα είναι εξίσου αποτελεσματικά με το νερό για την απώλεια βάρους, σύμφωνα με μεγάλη κλινική δοκιμή
Μια νέα διετής μελέτη του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ δείχνει ότι τα ροφήματα διαίτης μπορούν να συμβάλουν στη μακροπρόθεσμη απώλεια βάρους, με αποτελέσματα παρόμοια με εκείνα του νερού.
Μία από τις μεγαλύτερες και μακρύτερες τυχαιοποιημένες μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα για τα ροφήματα με μη θρεπτικά γλυκαντικά εξέτασε για δύο χρόνια κατά πόσο μπορούν να υποστηρίξουν τη διαχείριση του σωματικού βάρους.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα ροφήματα διαίτης είχαν παρόμοια αποτελεσματικότητα με το νερό, χωρίς να προκύπτουν ενδείξεις ότι αυξάνουν την όρεξη ή προκαλούν μακροπρόθεσμη μεταβολική επιβάρυνση.'
Βοηθούν τα διαιτητικά ροφήματα στην απώλεια βάρους;
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ και διήρκεσε 104 εβδομάδες. Συνολικά συμμετείχαν 493 ενήλικες με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, οι οποίοι εντάχθηκαν σε οργανωμένο πρόγραμμα συμπεριφορικής διαχείρισης βάρους.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η μία κατανάλωνε καθημερινά νερό και η άλλη εμπορικά διαθέσιμα ροφήματα διαίτης με μη θρεπτικά γλυκαντικά.
Στα συγκεκριμένα ροφήματα περιλαμβάνονταν προϊόντα που περιείχαν ασπαρτάμη, ακεσουλφάμη Κ ή σουκραλόζη. Οι ποσότητες των γλυκαντικών που κατανάλωναν οι συμμετέχοντες παρέμειναν σε επίπεδα αρκετά χαμηλότερα από τα καθιερωμένα όρια ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Nutrition, έδειξε ότι μετά από 104 εβδομάδες η απώλεια βάρους ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες. Οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν ροφήματα με μη θρεπτικά γλυκαντικά έχασαν κατά μέσο όρο 4,8 κιλά, έναντι 3,7 κιλών στην ομάδα του νερού, χωρίς η διαφορά να θεωρείται στατιστικά σημαντική.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η μείωση του βάρους διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της διετούς μελέτης. Αυτό ίσχυσε ακόμη και κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους, όταν οι συμμετέχοντες δεν λάμβαναν πλέον υποστήριξη στο πλαίσιο του προγράμματος.
Παράλληλα, και στις δύο ομάδες καταγράφηκαν μειώσεις στην περίμετρο της μέσης και των γοφών, καθώς και βελτιώσεις στη σύσταση του σώματος και σε αρκετούς μεταβολικούς δείκτες. Οι ερευνητές δεν εντόπισαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην αρτηριακή πίεση ή στη χοληστερόλη που να συνδέονται με τη μακροχρόνια κατανάλωση ασπαρτάμης, ακεσουλφάμης Κ ή σουκραλόζης σε σύγκριση με το νερό.
Μείωση της πρόσληψης ζάχαρης παρατηρήθηκε και στις δύο ομάδες, με την ομάδα που κατανάλωνε ροφήματα με μη θρεπτικά γλυκαντικά να παρουσιάζει ελαφρώς μεγαλύτερη μείωση.
Εξίσου σημαντικό εύρημα ήταν ότι δεν προέκυψαν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την ανησυχία πως τα συγκεκριμένα γλυκαντικά επηρεάζουν αρνητικά τη ρύθμιση της όρεξης ή προκαλούν μακροπρόθεσμη μεταβολική βλάβη.
Της έρευνας ηγήθηκαν η καθηγήτρια Τζο Χάρολντ, Κοσμήτορας Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, και ο καθηγητής Τζέισον Χάλφορντ, καθηγητής Βιολογικής Ψυχολογίας και Συμπεριφορών Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Λιντς και πρώην καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από την American Beverage Association. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ερευνητική ομάδα λειτούργησε ανεξάρτητα από τον χρηματοδότη και διατήρησε τον πλήρη έλεγχο της ανάλυσης και της παρουσίασης των αποτελεσμάτων.
