Κρατάς τα παλιά σου ρούχα στην ντουλάπα; Τι αποκαλύπτει αυτή η συνήθεια, σύμφωνα με την Ψυχολογία
Το παντελόνι που δεν φοράς πια και το πουλόβερ που έμεινε στο βάθος της ντουλάπας δεν κρύβουν απαραίτητα νοσταλγία. Η Ψυχολογία μιλά για έναν βαθύτερο μηχανισμό.
Το να κρατάς ένα τζιν που έχει στενέψει, ένα ξεπερασμένο πουλόβερ ή φορέματα που δεν θα ξαναφορεθούν μοιάζει με συναισθηματική προσκόλληση ή απλή έλλειψη χρόνου για τακτοποίηση.
Ωστόσο, η δυσκολία να αποχωριστούμε τα ρούχα μας μπορεί να κρύβει κάτι πιο σύνθετο, που έχει να κάνει περισσότερο με τις αναμνήσεις.
Τι κρύβει η τάση να μην πετάμε τα παλιά ρούχα
Η διατήρηση ενός ρούχου που δεν χρησιμοποιείται είναι απολύτως φυσιολογική. Όπως εξηγεί η ψυχολόγος Ντάνα Κάστρο, «Εκτός από οποιαδήποτε ψυχολογική διαταραχή, σημαίνει απλώς ότι τα αγαπούν και/ή ότι αυτά τα ρούχα τους θυμίζουν ευτυχισμένες στιγμές ή συνδέονται με ένα σημαντικό γεγονός της ζωής τους. Για παράδειγμα, ένα ρούχο γάμου φυλάσσεται για μια ζωή».
Υπάρχουν όμως και ρούχα που αντιπροσωπεύουν μια παλιά ή μια ονειρεμένη εκδοχή του εαυτού μας. Το τζιν που έγινε πολύ στενό συχνά ενσαρκώνει τη σιλουέτα που θα θέλαμε να ξαναβρούμε, ενώ ένα παλιό σύνολο ανακαλεί μια εποχή που πέρασε. Ο αποχωρισμός μπορεί τότε να προκαλέσει αίσθημα απώλειας, ακόμη και φόβο μετάνοιας.
Όταν τα ρούχα στοιβάζονται τόσο ώστε η ντουλάπα να ξεχειλίζει, μπορεί να μπει στο παιχνίδι ένας ακόμη μηχανισμός: η συναισθηματική αποφυγή. Το πραγματικό εμπόδιο δεν είναι πια μόνο η προσκόλληση στα ρούχα, αλλά και η δυσκολία να πάρουμε την απόφαση να τα αφήσουμε πίσω.
Το να πετάξεις ή να χαρίσεις ένα ρούχο σημαίνει ότι αποδέχεσαι την απώλεια όσων αντιπροσωπεύει, αλλά και ότι ρισκάρεις να μετανιώσεις. Για να αποφύγουν αυτή την ενόχληση, κάποιοι προτιμούν να αναβάλλουν το ξεκαθάρισμα.
Την τάση αυτή μπορεί να ενισχύσει η κόπωση λήψης αποφάσεων. Κάθε ρούχο θέτει μια σειρά από ερωτήματα: «Μου κάνει ακόμα; Πόσο κόστισε; Θα μετανιώσω αν το χαρίσω;» Όσο ζυγίζουμε διαρκώς αυτές τις επιλογές, τόσο η απόφαση γίνεται πιο επίπονη. Το κλείσιμο της πόρτας της ντουλάπας προσφέρει τότε άμεση ανακούφιση από την ταλαιπωρία, ακόμη κι αν το ίδιο πρόβλημα επανεμφανιστεί έπειτα από λίγες εβδομάδες.
Επηρεάζει αυτή η δυσκολία περισσότερο τις γυναίκες από τους άνδρες; Σε αυτό το σημείο, η ψυχολόγος Ντάνα Κάστρο παραμένει επιφυλακτική: «Όσον αφορά το αν είναι ζήτημα φύλου, με τις γυναίκες να κρατούν πράγματα περισσότερο από τους άνδρες, δεν έχω ιδέα». Θα ήταν επομένως παρακινδυνευμένο να αποδοθεί η συμπεριφορά αυτή σε ένα φύλο έναντι του άλλου. Η προσκόλληση στα αντικείμενα, ο φόβος της μετάνοιας και η αποφυγή των δυσάρεστων αποφάσεων είναι ψυχολογικοί μηχανισμοί που μπορούν να αφορούν τον καθένα.
Όπως τα πιάτα που μένουν στον νεροχύτη ή μια ακατάστατη κουζίνα, έτσι και μια ντουλάπα που ξεχειλίζει μπορεί να γίνει μια επιπλέον πηγή ψυχικού φορτίου. Για να χτίσει κανείς μια πιο ήρεμη σχέση με τα ρούχα του, στόχος δεν είναι να πετάξει απότομα όλες του τις αναμνήσεις, αλλά να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο της αναβολής.
Μια αρχή με μερικά εύκολα κομμάτια μπορεί να κάνει τις επόμενες αποφάσεις λιγότερο τρομακτικές. Γιατί το πιο δύσκολο δεν είναι πάντα να πεις αντίο σε ένα παλιό ρούχο, αλλά να δεσμευτείς επιτέλους να κάνεις μια επιλογή.
