Το σημάδι που προβλέπει το τέλος μιας σχέσης με 90% βεβαιότητα, σύμφωνα με ψυχολόγο
Κάποιες σχέσεις τελειώνουν ξαφνικά, άλλες σιγά-σιγά. Μια ψυχολόγος υποστηρίζουν ότι υπάρχουν μικρές ενδείξεις που δείχνουν πότε μια σχέση φτάνει σε κρίσιμο σημείο.
Μερικές φορές η ανακοίνωση ενός χωρισμού αιφνιδιάζει, ενώ άλλες φορές ακολουθεί μια αργή απόσταση μεταξύ των συντρόφων. Όταν όλα φαίνονται καλά και ξαφνικά εμφανίζεται ένταση, μια διαφωνία ή μια απόφαση που δεν μπορεί να ανατραπεί, πολλοί σκέφτονται «αν το ήξερα νωρίτερα, ίσως θα μπορούσα να σώσω τη σχέση μου».
Η ερώτηση παραμένει: μπορούμε πραγματικά να γνωρίζουμε πότε μια σχέση τελειώνει; «Είναι πολύ δύσκολο να δει κανείς τα πρώτα σημάδια ενός χωρισμού, αλλά πολύ πιο εύκολο να αντιληφθεί τα σημάδια μιας κρίσης», εξηγεί στο γαλλικό Journal des Femmes η Πωλίν Ντεβίλντ, ψυχολόγος και θεραπεύτρια ζευγαριών. Σε αυτή τη λεπτή διάκριση συχνά κρύβεται όλη η ουσία.
Ποιο σημάδι δείχνει πως μια σχέση θα τελειώσει
Ένα από τα πρώτα σημάδια που αξίζει προσοχής είναι οι αλλαγές στην καθημερινότητα. Στις σχέσεις, μια κρίση συχνά δείχνει την ανάγκη για προσωπική ανάπτυξη.
«Όταν κάποιος αρχίζει να βγαίνει περισσότερο, να αφιερώνει χρόνο στη δουλειά του ή να ξεκινά νέες δραστηριότητες, συνήθως εκφράζει την επιθυμία για αλλαγή», εξηγεί η Ντεβιλντ. Τέτοιες συμπεριφορές δεν προμηνύουν απαραίτητα χωρισμό, αλλά δείχνουν μια ανισορροπία ή την ανάγκη να ανανεωθεί η σχέση.
Όταν όμως αυτά τα σημάδια δεν γίνονται αντιληπτά ή δεν γίνονται αποδεκτά από τον σύντροφο, η απόσταση μεγαλώνει. «Αν ένας από τους δύο δεν παρατηρεί αυτές τις αλλαγές ή δεν νοιάζεται για αυτές, η σχέση μπορεί να οδηγηθεί σταδιακά σε διάλυση», προσθέτει.
Ένας άλλος δείκτης είναι η καθημερινή χρήση οθόνης. «Όταν οι σύντροφοι επιστρέφουν το βράδυ στο σπίτι και τρώνε μπροστά στην τηλεόραση ή κοιμούνται κρατώντας τα κινητά στα χέρια τους, η σχέση πλήττεται σοβαρά», παρατηρεί η ψυχολόγος. Συνήθειες που φαίνονται αθώες καταστρέφουν τις στιγμές σύνδεσης.
Ο χρόνος που αφιερώνεται σε μια οθόνη είναι χαμένος χρόνος από τη συζήτηση, τη συντροφικότητα και τις κοινές εμπειρίες. «Όταν ο καθένας ζει τη δική του ζωή, χωρίς να μοιράζεται ή να μιλά για αυτά που βιώνει, η σχέση σιγά-σιγά εξασθενεί». Η μείωση της επικοινωνίας αποτελεί σαφές προειδοποιητικό σημάδι.
Η κακή επικοινωνία επίσης προμηνύει κίνδυνο για ένα ζευγάρι. Όταν τα λόγια χρησιμοποιούνται για να πληγώσουν, η συναισθηματική σύνδεση διαταράσσεται. Οι διαφωνίες γίνονται καταστροφικές, οι συζητήσεις μετατρέπονται σε κατηγορίες, η προσοχή εξαφανίζεται και ο διάλογος καταρρέει. «Η καλή επικοινωνία δεν αφορά μόνο τα λόγια, αλλά την κατανόηση των θεμελιωδών αναγκών του άλλου», επισημαίνει η Ντεβίλντ. Η σιωπή έχει επίσης τη σημασία της. «Καλύτερα να ξέρεις πότε να σωπαίνεις παρά να λες λόγια που θα μετανιώσεις».
Το πιο ανησυχητικό σημάδι εμφανίζεται όταν ένας σύντροφος εξαφανίζεται μέσα στη σχέση, συγχωνεύεται με τον άλλο.
Η ψυχολόγος εξηγεί: «Ο χωρισμός γίνεται σχεδόν αναπόφευκτος». «Όταν ένα άτομο λέει πάντα ναι και ξεχνά τον εαυτό του για χάρη του άλλου, χάνει την ταυτότητά του. Πρόκειται για βαθιά ανισορροπία», τονίζει η Ντεβίλντ. Σε τέτοιες δυναμικές, η σχέση στηρίζεται σε συναισθηματική ανισορροπία. Μακροπρόθεσμα, αυτή η συγχώνευση οδηγεί σε ασφυξία και απογοήτευση. «Ένα ζευγάρι είναι δύο άνθρωποι που προχωρούν παράλληλα, όχι ο ένας μέσα στον άλλο», υπενθυμίζει η θεραπεύτρια. «Μόλις κάποιος ξεχνά τον εαυτό του, ο δεσμός αδυνατίζει».
Παρά τα παραπάνω, ορισμένες σχέσεις μπορούν να σωθούν, εξηγεί η Ντεβιλντ, εφόσον δεν υπάρχει βία ή τοξικότητα και οι σύντροφοι δείχνουν την ευαλωτότητά τους. «Στην πράξη της ανοιχτής έκθεσης στον άλλον γινόμαστε πιο ευάλωτοι», υπενθυμίζει. Η αντιμετώπιση της ευαλωτότητας, η αποδοχή και η κοινή διαχείριση των κρίσεων μπορούν να μετατρέψουν μια δυσκολία σε ευκαιρία. Όσοι αρνούνται να κοιτάξουν τα τραύματά τους ή αντιδρούν παρορμητικά, κινδυνεύουν να μην ξεπεράσουν την κρίση. Αντίθετα, όσοι ζητούν βοήθεια και εξετάζουν τη δική τους στάση, μπορούν να βγουν πιο δυνατοί και συνειδητοί.
