Φωτογραφία Pexels

Ο «Κανόνας των 6:30»: Το απλό trick που βοηθά να σταματήσουμε το overthinking το βράδυ

Τι θα γινόταν αν, στις 6:30 το απόγευμα, αποφασίζαμε να βάλουμε ένα τέλος στις σκέψεις και να χαρίσουμε στο βράδυ μας λίγη περισσότερη ηρεμία;

Αυτή είναι η βασική ιδέα πίσω από τον «Κανόνα των 6:30», μια απλή τεχνική που μας ενθαρρύνει να αφήνουμε τις ανησυχίες στην άκρη για λίγες ώρες και να επιστρέφουμε σε αυτές την επόμενη ημέρα.

Τι είναι ο «Κανόνας των 6:30»

Η λογική είναι απλή: μέχρι τις 6:30 το απόγευμα μπορούμε να ασχοληθούμε με όσα μας απασχολούν, να τα σκεφτούμε, να τα καταγράψουμε και να βρούμε πιθανές λύσεις. Μετά τις 6:30, όμως, δίνουμε στον εαυτό μας την άδεια να αφήσει τις ανησυχίες για την επόμενη μέρα.

Ο κανόνας έγινε γνωστός μέσα από άρθρο του Βρετανού δημοσιογράφου Mel Bradman στον Guardian και βασίζεται σε μια τεχνική της γνωσιακής - συμπεριφορικής θεραπείας (CBT), γνωστή ως «προγραμματισμός ανησυχίας». Η τεχνική αυτή βασίζεται στην ιδέα ότι μπορούμε να ορίσουμε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα για να ασχολούμαστε συνειδητά με όσα μας αγχώνουν.

Το σημαντικό είναι ότι δεν προσπαθούμε να «σβήσουμε» τις σκέψεις μας. Αντίθετα, τους δίνουμε ένα συγκεκριμένο ραντεβού. Έτσι, όταν μια ανησυχία εμφανίζεται το βράδυ, μπορούμε να τη σημειώσουμε και να αποφασίσουμε ότι θα την εξετάσουμε την επόμενη ημέρα.

Και φυσικά, η ώρα δεν χρειάζεται να είναι αυστηρά 6:30. Μπορεί να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα και στις ανάγκες του καθενός.

Φωτογραφία Pexels

Ποια είναι τα οφέλη

Ο «Κανόνας των 6:30» βασίζεται σε μια απλή αλλά σημαντική ιδέα. Δεν χρειάζεται κάθε ανησυχία να έχει πρόσβαση στο μυαλό μας όλο το 24ωρο.

Ορίζοντας ένα συγκεκριμένο χρονικό όριο, δημιουργούμε μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα προβλήματα που χρειάζονται την προσοχή μας και σε εκείνα που μπορούν να περιμένουν μέχρι την επόμενη μέρα.

Στόχος δεν είναι να εξαφανίσουμε τις αγχωτικές σκέψεις, αλλά να μάθουμε να τις αναβάλλουμε. Με αυτόν τον τρόπο, περιορίζουμε σταδιακά το συνεχές overthinking και αποκτούμε μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου απέναντι στις σκέψεις που διαφορετικά μπορεί να μας απασχολούν όλο το βράδυ.

Πώς μπορούμε να τον εφαρμόσουμε

Δεν χρειάζεται να αλλάξουμε τη ρουτίνα μας από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορούμε να ξεκινήσουμε επιλέγοντας μια ώρα που μας ταιριάζει, για παράδειγμα τις 8 το βράδυ, και στη συνέχεια να την προσαρμόσουμε σταδιακά.

Πριν από την ώρα που έχουμε ορίσει, μπορούμε να αφιερώσουμε 10 έως 30 λεπτά στις ανησυχίες μας. Ένας εύκολος τρόπος είναι να τις καταγράψουμε σε μια λίστα και να ξεχωρίσουμε ποιες απαιτούν συγκεκριμένη δράση και ποιες δεν μπορούν να λυθούν άμεσα.

Μετά την προκαθορισμένη ώρα, αν εμφανιστεί μια νέα σκέψη, απλώς την καταγράφουμε και επιστρέφουμε σε αυτήν την επόμενη ημέρα. Το ζητούμενο είναι να μην αφήσουμε μια σκέψη να μας παρασύρει σε ώρες αναλύσεων λίγο πριν από τον ύπνο.

Παράλληλα, βοηθά να δημιουργήσουμε μια πιο χαλαρή βραδινή ρουτίνα, με λιγότερο χρόνο μπροστά σε οθόνες και περισσότερες δραστηριότητες που μας ηρεμούν, όπως το διάβασμα, το μαγείρεμα, το journaling ή η παρακολούθηση μιας αγαπημένης σειράς.

Το κλειδί για να λειτουργήσει ο «Κανόνας των 6:30» δεν είναι να πιέσουμε τον εαυτό μας να μην σκέφτεται. Αυτό, άλλωστε, συχνά έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Η ιδέα είναι να σταματήσουμε να επιτρέπουμε στις σκέψεις μας να καθορίζουν κάθε στιγμή της ημέρας μας. Αντί να προσπαθούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα τη στιγμή που εμφανίζονται, μαθαίνουμε να λέμε στον εαυτό μας: «Θα ασχοληθώ με αυτό αύριο».