Τάνια Γκαρθία, παιδαγωγός προσχολικής ηλικίας: «Το να κοιμάται κανείς μαζί με τα παιδιά του δεν είναι μια ιδιοτροπία: μπορεί να μειώσει το άγχος και να τους προσφέρει ασφάλεια»
Ο ύπνος μαζί με τα παιδιά επανέρχεται στο προσκήνιο της γονεϊκής συζήτησης, με ειδικούς να τον συνδέουν με άγχος, ανάπτυξη και συναισθηματική ασφάλεια στα παιδιά.
Ο ύπνος μαζί με τα παιδιά συζητείται εκ νέου ως πρακτική που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη στην παιδική ηλικία, μέσα από το πρίσμα της ασφάλειας και της εγγύτητας με τους γονείς.
Η εκπαιδευτικός πρώιμης παιδικής ηλικίας και ειδικός στη νευροεπιστήμη Τάνια Γκαρσία επισημαίνει στο ισπανικό Clarin ότι η πρακτική αυτή μπορεί να συμβάλει στη γνωστική και φυσιολογική ανάπτυξη, εφόσον εφαρμόζεται με ασφάλεια και σε κατάλληλες συνθήκες.
Πώς ωφελεί τα παιδιά ο ύπνος μαζί με τους γονείς τους
Η ίδια αναφέρει ότι «ο ύπνος μαζί με τα παιδιά μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα και παράγει ωκυτοκίνη, επομένως ο εγκέφαλος του παιδιού λαμβάνει ό,τι χρειάζεται». Από αυτή την οπτική, η συνύπαρξη κατά τη διάρκεια της νύχτας συνδέεται με ένα πιο ήρεμο νευρικό σύστημα και με την ενίσχυση της συναισθηματικής σταθερότητας.
Η Τάνια Γκαρσία υποστηρίζει ότι η πρακτική αυτή δημιουργεί ένα περιβάλλον συναισθηματικής ασφάλειας που επηρεάζει την αυτοεκτίμηση, την ηρεμία και τη ρύθμιση των συναισθημάτων στα παιδιά. Όταν το παιδί αισθάνεται κοντά στον ενήλικα που το φροντίζει, η νύχτα μπορεί να βιώνεται λιγότερο ως κατάσταση φόβου και περισσότερο ως συνθήκη ασφάλειας, ακόμη και αν δεν εξαφανίζονται πλήρως οι φόβοι.
Παράλληλα, η ειδικός συνδέει τον κοινό ύπνο με τη μείωση της νυχτερινής ανησυχίας και με τη βελτίωση της ποιότητας της ξεκούρασης, στοιχείο που διευκολύνει και τη διαδικασία της μάθησης. Υποστηρίζει επίσης ότι σε τέτοιες συνθήκες ενισχύονται οι νευρωνικές συνδέσεις και η εμπέδωση της γνώσης, μέσα από βαθύτερο και πιο σταθερό ύπνο.
Σε ευρύτερο πλαίσιο, αναφέρεται ότι κατά τον κοινό ύπνο μπορεί να παρατηρείται συγχρονισμός στην αναπνοή και στην κυκλοφορία ανάμεσα στο παιδί και τον ενήλικα, κάτι που σχετίζεται με μείωση της νυχτερινής έντασης και των εφιαλτών. Η πρακτική αυτή συνδέεται επίσης με τη σταθεροποίηση των κιρκάδιων ρυθμών και με την ανάπτυξη δεξιοτήτων ανθεκτικότητας και συναισθηματικής ωρίμανσης.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Τάνια Γκαρσία τονίζει ότι ο κοινός ύπνος δεν αποτελεί ένδειξη αποτυχίας στην ανατροφή, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο συναισθηματικής ασφάλειας, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επίβλεψη, συμφωνία στην οικογένεια και κατάλληλες συνθήκες ύπνου.
