Τι είναι το περπάτημα Tai Chi, η άσκηση που «εκτοπίζει» τα 10.000 βήματα την ημέρα
Αργές, συνειδητές κινήσεις και απόλυτη προσοχή σε κάθε βήμα: Το Tai Chi walking κερδίζει έδαφος ως ένας διαφορετικός τρόπος άσκησης που ενισχύει την ισορροπία και ηρεμεί το μυαλό.
Για χρόνια, τα 10.000 βήματα την ημέρα παρουσιάζονταν ως ένας σχεδόν απαραίτητος στόχος για όσους ήθελαν να παραμείνουν σε καλή φυσική κατάσταση. Ωστόσο, μια διαφορετική προσέγγιση στη βάδιση κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς δεν βασίζεται ούτε στην καταμέτρηση βημάτων ούτε στην απόσταση που διανύεται.
Στις σελίδες της Vogue, η δασκάλα Tai Chi Λίντα Έλιοτ και ο δρ Κρίστοφερ Γκολντ, καθηγητής στο Mount Sinai Hospital της Νέας Υόρκης, εξηγούν τι ακριβώς είναι το Tai Chi walking και γιατί η συγκεκριμένη πρακτική στρέφει την προσοχή περισσότερο στην ποιότητα της κίνησης παρά στην ποσότητά της.
Τι είναι το Tai Chi Walking
Το Tai Chi είναι μια πολεμική τέχνη που προέρχεται από την Κίνα και αναπτύχθηκε πριν από αρκετούς αιώνες. Βασίζεται σε αργές και ρευστές κινήσεις, οι οποίες βοηθούν στην απελευθέρωση της έντασης τόσο από το σώμα όσο και από το μυαλό.
Η βάδιση αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις ασκήσεις του και στηρίζεται σε μια απλή, αλλά ιδιαίτερα απαιτητική στην πράξη, αρχή: η μεταφορά ολόκληρου του βάρους του σώματος από το ένα πόδι στο άλλο γίνεται εξαιρετικά αργά, με πλήρη επίγνωση του ποιο πόδι στηρίζει κάθε στιγμή το σώμα.
Η Λίντα Έλιοτ αναφέρεται στο «βαρύ πόδι», δηλαδή εκείνο που στηρίζει το βάρος του σώματος, και στο «ελαφρύ πόδι», το οποίο είναι έτοιμο να κινηθεί προς τα εμπρός. Η διαφορά σε σχέση με τον συνηθισμένο τρόπο βάδισης είναι ουσιαστική. Κανονικά περπατάμε με στόχο να φτάσουμε κάπου, χωρίς να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στον τρόπο με τον οποίο πατούν τα πόδια μας. Στο Tai Chi walking, αντίθετα, σημασία έχει η ίδια η κίνηση και ο τρόπος με τον οποίο εκτελείται, όχι ο προορισμός.
Πώς γίνονται τα πρώτα βήματα στο Tai Chi walking
Το πρώτο θετικό είναι ότι δεν απαιτείται κανένας εξοπλισμός. Η άσκηση ξεκινά με χαλαρούς ώμους, σωστή και ευθυγραμμισμένη στάση του σώματος και το βλέμμα στραμμένο μπροστά, αντί προς τα πόδια. Η θέση αυτή βοηθά στη διατήρηση της ισορροπίας.
Στη συνέχεια, το βάρος μεταφέρεται απαλά στο ένα πόδι, μέχρι εκείνο να αισθάνεται αισθητά πιο βαρύ από το άλλο. Το πόδι που έχει πλέον γίνει «ελαφρύ» μπορεί να κινηθεί προς τα εμπρός. Τοποθετείται πρώτα η φτέρνα, με τα δάχτυλα ελαφρώς σηκωμένα.
Ακολουθεί μια σταδιακή κύλιση ολόκληρου του πέλματος προς τα εμπρός, καθώς το βάρος του σώματος μεταφέρεται πάνω στο νέο πόδι. Μόνο όταν το βάρος έχει μεταφερθεί πλήρως προς τα εμπρός, το πίσω πόδι γίνεται αρκετά «ελαφρύ», ώστε να μπορέσει με τη σειρά του να κινηθεί.
Η διαδικασία απαιτεί συγκέντρωση και υπομονή, προκειμένου η άσκηση να φέρει αποτελέσματα.
